(be)Sparen is zilver, ZonneKracht is goud

Daar in Parijs zijn ze lekker bezig over het klimaat. Praten en onderhandelen is natuurlijk noodzakelijk en zinvol.

Maar misschien is het tijd om iets te doen?!!!!

Onderstaand initiatief is het bezoeken waard. Natuurlijk zijn er al heel veel projecten met zonnepanelen. Maar er kan er maar één de beste zijn.

Klik op het plaatje je feedback te geven.

 

Advertenties

Klimaatbeleid Overbetuwe: erop of eronder!

klimaatoverbetuweOp 1 december beslist de gemeenteraad van Overbetuwe over de ambities voor het klimaatbeleid. Er zijn vier scenario’s uitgewerkt (26MB groot) om te komen tot een energieneutrale gemeente, te bereiken ergens tussen 2030 en de tweede helft van deze eeuw. GroenLinks wil de CO2-uitstoot vóór 2035 tot bijna nul terugbrengen. Hanno Krijgsman, gemeenteraadslid van GroenLinks in Overbetuwe, betoogt hieronder dat om dit besluit breed gedragen te krijgen er nog wel wat water door de rivieren moet stromen. De coalitie moet de uitgestoken hand van de voltallige oppositie aanvaarden.

Aan de vooravond van de klimaatconferentie in Parijs wordt de urgentie voor het nemen van verregaande maatregelen om te CO2-uitstoot drastisch terug te dringen steeds duidelijker. Als er te weinig gebeurt, zullen niet alleen grote delen van de wereld onleefbaar worden doorklimaat derdewereld droogte en te hoge temperaturen, maar zal ook Nederland grote gevolgen ondervinden. Het KNMI gaf onlangs voor het klimaat code oranje af: zonder extra maatregelen zullen de waterproblemen onbeheersbaar worden. Om de temperatuurstijging te beperken tot een veilige twee graden moet de CO2 uitstoot fors omlaag. Voor Nederland betekent dit dat de economie over 25 jaar zo duurzaam moet zijn, dat er geen CO2-uitstoot meer is.

De Overbetuwse politiek voelde al in 2009 deze urgentie heel goed en stelde duidelijke, haalbare en realistische klimaatdoelen. In een 73-puntenplan werden de eerste stappen beschreven om het doel van een klimaatneutrale gemeente in 2030 te bereiken en deze lijst moest voortdurend met nieuwe ideeën worden aangevuld. Hier stokte echter het beleid, want aanvullende maatregelen bleven uit.
Voor het College van B&W is dit nu reden om te concluderen dat de doelen uit 2009 niet realistisch en niet haalbaar meer zouden zijn. Volgens het College moeten de doelen daarom nu naar beneden worden bijgesteld, in plaats van aanvullende maatregelen te nemen om de doelen alsnog te behalen. Het is alsof de arbeidsinspectie bij bedrijven, die de normen voor gevaarlijke stoffen op de werkvloer overschrijden, geen boetes uitschrijft, maar de normen versoepeld.
Hiermee negeert het College de urgentie van het klimaatprobleem, dat vraagt om snelle en drastische maatregelen. Kansen zijn er genoeg: de Betuwse Energie Coöperatie wil grootschalige energieprojecten en wil een gemeentebreed duurzaamheidsakkoord; woningcorporaties willen hun huizen isoleren; ondernemers staan in de rij om energiebesparende maatregelen uit te voeren en vormen duurzame energieopwekking te realiseren; het Planbureau voor de Leefomgeving laat zien dat slimme investeringen nú de extra kosten van maatregelen in de toekomst voorkomt die de gevolgen van klimaatverandering moeten opvangen.

Opvallend is dat op een raadsconferentie eerder dit jaar individuele raadsleden afkomstig uit álle politieke partijen aangaven dat zij ook graag een snellere terugdringing van CO2 willen dan het College van B&W nu voorstelt (energieneutraal in 2050). Er is dus draagvlak binnen de Overbe-tuwse politiek om de CO2-uitstoot richting nul te krijgen ergens tussen 2030 en 2035.
Om dit draagvlak te verzilveren is het nodig dat coalitie- én

schaduw heenstappen

Politieke partijen moeten over hun schaduw heenstappen

oppositiepartijen over hun schaduw heen stappen en gezamenlijk vóór stevig klimaatbeleid te kiezen. Alle oppositiepartijen van links tot rechts hebben dit gedaan door gezamenlijk een amendement in te dienen voor meer ambitie. Er rust dus een grote verantwoordelijkheid op de coalitiepartijen om nu hun bijdrage te leveren: bij het groene D66, dat milieu en klimaat hoog in het vaandel heeft staan, en bij het CDA, dat rentmeesterschap belangrijk vindt. Want anders dreigt een effectief klimaatbeleid slachtoffer te worden van politiek gekrakeel, terwijl Overbetuwe een drastische terugdringing van CO2 juist vanwege haar ligging tussen de grote rivieren het hardste nodig heeft.

 

Onraad in de dorpsstraat: Elst op stelten?

Het duurt wel weer even voor het er zo uitziet.

De afgelopen uren maak ik me steeds bozer. Op mezelf én op de gemeente. Ik vraag me af of ik iets had kunnen doen. Had ik het kunnen weten? Documenten die ik er op na sla bevestigen het beeld dat langzaam voor mijn ogen verschijnt.

Vanochtend bracht ik mijn kinderen naar school in het centrum van Elst. Daar ontvouwde het drama zich voor mijn ogen. Links en rechts zijn mannen (zie geen vrouwen) druk in de weer op de laatste restjes van hun werk van gisteren af te ronden. Drie en tachtig bomen (van allerlei aard; 3 tot 20 meter hoog) hebben zij uit het centrum verwijderd. En wij stonden erbij en keken ernaar.

Ga op onderzoek wat en waarom ik dat in de communicatie heb gemist.

Op 24 december 2014 al maakt de Gelderlander een artikeltje over de aanstaande bomenkap: “Gebleken is dat de meeste bomen ziek zijn: toentertijd niet goed geplant, met te weinig watertoevoer en te weinig ruimte voor wortelgroei

@centrumelst tweet op 20 januari: “start bomenkap vanaf 26 januari” Een artikel op de website van 2 februari geeft het werkplan weer dat op 9 en 10 februari de bomen worden gekapt. Een tweet gisteren is veelzeggend: “de bomen zijn weg“.

De gemeentelijke website maakt melding van het volgende (laatst bijgewerkt 3 februari):

De reden dat alle bomen die gekapt moeten worden in deze fase gekapt worden is enerzijds om de overall planning van de werkzaamheden niet te stagneren, daarnaast wordt rekening gehouden met het broedseizoen en is de bomenkap nodig om zoveel mogelijk extra parkeerplaatsen te creëren die we tijdens de werkzaamheden hard nodig hebben. ” Van ziekte wordt geen melding meer gemaakt.

Het is géén persbericht geweest, die ontvangen wij als raadsleden in de mail. Dat voor wat betreft de laatste weken. Niets van het bovenstaande is bij mij als raadslid terecht gekomen. Ook ik zie vanochtend het resultaat.

Bij de werkzaamheden in de dorpsstraat wordt het vervangen van de dorpsstraat gecombineerd met een herinrichting van diezelfde straat, met de planvorming daarvan zijn we al minimaal vijf jaar bezig. Daar ben ik goed van op de hoogte en altijd bij betrokken geweest. De verder inrichting van dit deel van de dorpsstraat zal tussen 2015 en 2017 plaatsvinden. De bomen zijn allemaal maar vast weggehaald. De komende drie jaar zal het groen minimaal zijn.

Op 30 september 2014 was er een inloop avond waar met bewoners het concept ontwerpbestemmingsplan werd gedeeld. Ik was daar bij aanwezig. Belanghebbenden bij de dorpsstraat konden zich hier al vroegtijdig melden en zodat hun opmerkingen in het ontwerp konden worden meegenomen.  Het ontwerpbestemmingsplan ligt op dit moment ter inzage. Inwoners kunnen hun zienswijze tot 11 maart indienen. Dat leidt tot een bestemmingplan dat ik moet beoordelen als raadslid, verwacht dat dat net voor of na de zomer plaatsvindt. Het bestemmingsplan geeft kaders voor de inrichting maar zegt weinig over bomen en beplanting.

In het verleden hebben we als raad wel kaders en beleid vastgesteld. Zo wordt in het eindverslag inspraak beeldkwaliteitsplan Centrum Elst door de gemeenteraad in oktober 2010 vastgesteld, op pagina 3 in een reactie van het college aangegeven: “De gemeente onderkent de  waarde van het behouden van de bestaande bomen. Deze bomen dragen bij aan de kwaliteit en sfeer van het straatbeeld in het centrum van Elst” en “In het inrichtingsplan zorgen wij ervoor dat de waardevolle in het planproces worden meegenomen. Bij het opstellen van het plan zullen we telkens een afweging maken tussen de betekenis van de individuele bestaande boom in relatie tot de beoogde (boom)structuur.

En de toelichting van de inrichtingsschets Centrum Elst uit oktober 2012 geeft op pagina 27 het volgende aan: “Enerzijds dient zoveel mogelijk samenhang bereikt te worden door een eenduidige keuze in boomsoort afgestemd op de specifieke kenmerken van de plek. Anderzijds dienen bestaande bomen waar mogelijk ingepast te worden vanwege de volwassen uitstraling en omdat deze onderdeel uitmaken van de geschiedenis van Elst. ” Het afgelopen jaar zijn bij mij géén kaderstellende documenten bekend rondom de dorpsstraat.

Ik wist dat er bomen gingen verdwijnen, maar op deze rigoureuze wijze? Het beeld dat opdoemt is van een gemeente die zich (en onze inwoners) de kans ontneemt om een mooi nieuw centrum in te richten rondom de bestaande monumentale groenstructuur. Slecht 6 bomen rondom de kerk zijn behouden gebleven. Wortels zijn onhandig bij de aanleg van riolering (lees kostenverhogend) en waar moeten we al die auto’s kwijt als we de weg gaan opbreken, dat zijn twee concrete problemen van onze bestuurders, die hiermee worden opgelost. Heb inmiddels het besluit rondom de kap en de onderliggende stukken opgevraagd. Ook is me nog onbekend of er voor het kappen een gepubliceerde omgevingsvergunning is, heb hem nog niet kunnen vinden. Wordt vervolgd….

Baas boven baas

out of the boxMet mijn moeder kan ik een goed gesprek voeren. Een paar weken geleden nog op mijn verjaardag n.a.v. de pietendiscussie. Ze sloot af: “Een witte man kan net zo goed de knecht van Sinterklaas zijn”. Voor mijzelf is de baas/knecht issue een vergelijkbare discussie als zwart/wit discussie. In mijn huidige werkomgeving merk ik dat er steeds minder sprake is van een hiërarchische structuur. Bij de overheidsorganisatie waar ik mijn inkomen krijg, werken we in steeds wisselende teams die samen een onderwerp bij de horens pakken om dat tot een succesvol resultaat te brengen.

Vorige week, op de verjaardag van mijn dochter, geeft mijn moeder aan dat ze zich afvraagt of mijn kijk op de wereld de juiste is en of het niet een vernislaagje over de werkelijkheid is. Op de tv heeft ze een campagne gezien die de Bazen van Nederland oproept collega’s met karakter in dienst te nemen. Werknemers met karakter zijn mensen met een psychische stoornis, op de website ook wel omschreven als mensen met bagage: “De grootste eyeopener voor mij is dat iemand met bagage iets kan toevoegen aan onze organisatie”.

Bij een dergelijke campagne gaan bij mij aan alle kanten de alarmbellen rinkelen. Zeker als de baas in kwestie aangeeft: “op zo’n moment sta je effe stil bij dingen die je normaal gesproken niet zou doen.”

Natuurlijk ik sta achter het doel van de campagne om mensen met een psychische stoornis weer te laten deelnemen aan een belangrijk deel van onze samenleving: het arbeidsproces.  Het hebben van werk is nog steeds één van de makkelijkste manieren om een zinvolle invulling aan je leven te geven. Of de campagne de juiste mensen (“bazen van nederland”) op de juiste toon aanspreekt is een heel andere vraag. De campagne geeft aan dat net als in het onderwijs ook bij organisaties en bedrijven het gemiddelde de norm is, en de uitzondering lastig. Voor de persoonlijke situatie waarin iemand verkeerd is te weinig oog. Mensen die ziek zijn zetten we op de bank om daar te herstellen tot ze weer kunnen deelnemen. Echte aandacht voor menselijke maat en waarde en werkelijke interesse schieten tekort.

Op scholen is het concept “passend onderwijs” geïntroduceerd. Passend onderwijs wil zorgen dat onderwijs leerlingen uitdaagt, uitgaat van hun mogelijkheden en rekening houdt met hun beperking. Kritiek van onder andere de Raad van State richtte zich erop dat dit soort idealen vaak vanuit een bezuinigingsdrift worden geïntroduceerd en niet gepaard gaan met bijbehorende financiën. Zo wordt geconstateerd dat een groot deel van het extra budget opgaat aan “voorzieningen voor hoogbegaafden”. En zo zie je dat zelfs samen naar school uitgaat van de norm van het gemiddelde, op het vlak van de intelligentie. Niet echt intelligent, zou mijn commentaar zijn.

Tussen de middag was ik op basisschool de Vallei in Elst. Sinds 1 augustus is De vallei een erkende en bekostigde school voor democratische onderwijs. Nu zijn ze nog gevestigd in het gebouw nabij station Elst waar ook BSO “Het Strand” gevonden kan worden. Na de zomer zullen ze verhuizen richting Driel zo is nu de bedoeling om daar de komende vier jaar aan te tonen dat ze van toegevoegde waarde zijn in het onderwijslandschap in Overbetuwe. Met 99 leerlingen het leerlingvolgsysteem zijn ze aardig op weg.

De directeur Maaike van Maurik weet treffend te verwoorden wat belangrijk is:

De school gaat uit van de vaardigheden en interesses van de kinderen. Vandaag, in de week voor de vakantie, zij ze bezig met het maken van een planning voor de nieuwe periode. Kinderen wordt gevraagd wat ze gaan doen en willen cubiclesbereiken. Op de schoolvergaderingen worden door leerlingen en leerkrachten voorstellen ingediend over bijvoorbeeld de opzet en de uitgaven t.b.v. het Kerstfeest. Dit jaar zal er naar alle waarschijnlijkheid een rookmachine aanwezig zijn is mij ingefluisterd. In wisselende teams werken ze samen om een onderwerp tot een goed resultaat te brengen.

Het lijkt mijn werk wel. Weg kaders, weg normdenken. Kijken naar mogelijkheden, wat kan je zelf, waar heb je hulp bij nodig. Doorontwikkelen waar je goed in bent, bijschaven wat je minder goed kan, als dat écht nodig is. Soms ziet een werkomgeving er nog uit als een klassiek klaslokaal (zie hiernaast). De meeste werkgevers zien in dat dat niet (meer) werkt. Nu de minister, baas van het onderwijs, nog. Of zijn wij dat toch met zijn allen? Met mijn moeder moet ik er nog eens goed over doorpraten.

Hek van de dam in Heteren

Het nieuwe college is er in geslaagd om er voor te zorgen dat ik de noodzaak voel om op te staan. Waarvoor dank. Deze blogpost (de eerste in een half jaar) is daar het gevolg van. Als het aan mij ligt volgen er meer. (En het ligt natuurlijk aan mij.)

Voorkant schoolHet college van Overbetuwe heeft zich het plan in het hoofd gehaald om het hek rondom de brede school in Heteren te verhogen van 1.20 naar 1.80 meter. Kinderen bevinden zich na schooltijd illegaal op het plein en zorgen daar voor geluidsoverlast. Omwonenden kunnen daar niet tegen en gaan er “psychisch aan kapot” en “er aan onderdoor”, aldus Wethouder Jan van Baal.

school van bovenHet bewuste plein was voordat het een schoolplein werd zo’n vijf jaar geleden, nog een openbaar toegankelijk grasveld. Nu maken de geterroriseerde buurtbewoners foto’s van kinderen die illegaal op het schoolplein spelen met daarbij het dreigement dat ze naar de politie zullen gaan. Kan het nog gekker?

Nu ligt er op die plek een fantastische speeltuin, met voetbalveldjes, tafeltennistafel, zitbanken en klimbomen, maar mag daar alleen in de schoolpauzes gebruik van worden gemaakt. Ook vanuit een rendementsperspectief een onbevredigende situatie. fantastische speeltoestellen 2Gelukkig zijn ook buiten het schoolplein speeltoestellen te vinden. Of die géén geluidsoverlast veroorzaken is tot op heden onduidelijk. Misschien is weghalen een optie, wethouder van Baal? En het hek? Misschien kan met schrikkeldraad een goedkoop alternatief worden gevonden voor een duur 1.80 hoog hek.

Vanmiddag was ik er nog en sprak met een vijftal kinderen en een buurtbewoner. Allemaal kenden ze de bewuste buurtbewoner, maar dat ze zich daar weinig van aantrokken bleek wel dat ik met FullSizeRender_6een groepje van drie jongeren sprak nadat ze vliegensvlug het hek over waren geklommen. Hun ouders vinden het prima, de openbare school ook gaven ze aan. En een hek van 1.80? “Daar kun je ook overheen hoor”.

GroenLinks probeerde in de afgelopen gemeenteraad uitstel en nieuw overleg te organiseren. De fracties van D66 en CDA (en daarmee een meerderheid in de raad), zagen dat niet zitten, dus trokken we de motie in. Als het aan mij ligt Verboden toegangverdwijnen de bordjes “verboden toegang”, gaan de sloten van de poortjes en wordt het terrein opengesteld aan de jeugd. De vijf jongens die ik vanavond tegenkwam zouden er blij van worden.

Update 2 januari:

Inmiddels is Koert de Langen, een betrokken buurtbewoner, een petitie gestart en roept op tot indienen van een bezwaarschrift. De petitie is hier te vinden: http://petities.nl/petitie/honderden-kinderen-in-heteren-verdwijnen-binnenkort-achter-hoog-hekwerk/ Gelukkig blijft het niet bij het lezen van deze blog alleen.

Resterende foto’s van de omgeving:

voetbalveldjes op schoolplein  spelen buiten de school 1 Hek van 1,20  fantastische speeltoestellen

Aan de slag

Het zou een tweet kunnen zijn toch maak ik er een blog van: Ik voel een soort van urgentie en heb het gevoel dat ik te weinig tijd heb. Aan de slag dus.

15 minuten later: Terwijl ik zoekende ben komt op spotify het volgende lied voorbij:

Ook te vinden op youtube

Ik dacht na, ik dacht na, ik dacht na
Ik dacht na, ik dacht na, ik dacht na
ik dacht naderhand dat ik misschien te veel had nagedacht
een conclusie die al zo vaak getrokken was
maar waar ik me blijkbaar niet al te veel van aangetrokken had
want ik dacht na, ik dacht na, ik dacht na
compleet van de wereld en vergeten waar ik was

als ik eens wist dat bijna iedereen hetzelfde mist
als ik eens wist dat
bijna iedereen
hetzelfde mist
als ik eens wist dat bijna iedereen zo is

ik zat stil, ik zat stil, ik zat stil
ik zat stil, ik zat stil, ik zat stil
stiekum hoopte ik dat alles plotseling
vanzelf zou gaan
dat iemand anders voor me op zou staan
en aan de slag zou gaan
een idee dat blijkbaar niet uit mijn gedachten is te slaan

want ik zit stil, ik zit stil, ik zit stil
compleet van de wereld en vergeten wat ik wil
als ik eens wist dat bijna iedereen hetzelfde
mist als ik eens wist dat
bijna iedereen
hetzelfde mist als ik eens wist dat
bijna iedereen hetzelfde is als ik, dat bijna
iedereen hetzelfde is

aaaheeeh

Wat als ik ooit een datingservice nodig heb?

Ik hoop niet dat het op de korte termijn gebeurt. Ik ben tevreden met mijn leven, mijn lief en mijn drie meiden. Maar wat doe je als het wel gebeurt? Op welk moment doe je de stap naar een dating service en hoe gaat dat dan in zijn werk? Een voorproefje.

“Goedendag meneer Langeveld. U heeft gekozen voor de kwalitatieve aanpak van onze partnerservice. Deze gaat verder dan uw profiel zelf beschikbaar maken op internet of sterker nog alleen uw foto en swipen maar. Dat tijdperk hebben wij definitief achter ons gelaten”

“Ja mijn aandacht werd getrokken door uw website. U onderscheid drie categorieën. Ik kan mezelf er niet zo goed in plaatsen. Kunt u er iets meer over vertellen?”

“Eigenlijk zijn het er vier, maar daarover later meer. En ja het zijn mooie categorieën, we vinden vast de plek waar u thuishoort. De eerste is voor avonturiers. Die het leven nemen zoals het komt. Ervaringen sterken hen vinden ze. Voorspelbaarheid is de dood in de pot. De tweede groep is voor mensen met de behoefte aan kwaliteit en mooie dingen. Tegenslag is niet erg, maar als je dat kan voorkomen is dat gewenst. De derde groep heeft oog voor de toekomst en die van hun kinderen, ook op de lange termijn. Zij hebben een samenleving voor ogen waar leed en verdriet wordt verminderd.”

“Eigenlijk voel ik me in alle drie de groepen wel thuis. Wat nu?

“U zou het kunnen laten afhangen van de investering die u wilt doen. Voor groep 3 is het inschrijfgeld €5.000,-, voor groep 2 €2.500,- en voor groep 1 €500,-.

“Ah! Vanwaar de verschillen?”

“Bij groep 3 stellen we een genetisch profiel van u op. Alleen als u géén genetische defecten heeft kunt deelnemen. In groep 2 doen we dat ook, maar mag u ook met defecten deelnemen. We maken wel een genmatch met mogelijke partners om te zien of eventuele kinderen risico’s lopen. Bij groep 1 krijgt u alleen een afstammingsprofiel, géén medisch. U kunt dat delen. De ervaring leert dat als u dat niet doet, partners géén afspraak met u zullen maken.”

“Nou zeg, dat is wat u zei een ‘ander tijdperk’. U had nog een vierde groep? Misschien is die wat voor mij?”

“Ja die is experimenteel. Een speciale groep maar met uw bruine haardos komt u er zowiezo niet voor in aanmerking. Het is een groep voor mensen met blond haar en blauwe ogen. We gaan dit nog uitbreiden, met de nieuwe inzichten uit de wetenschap.”

Ik stapte wat beduusd naar buiten. Duidelijk was dat ik niet meegegaan was met mijn tijd en ergens vergeten had na te denken over de keuzes die de samenleving aan het maken was. Waar was het misgegaan?

Naschrift: Op zaterdag 10 mei publiceerde NRC Next een artikel op de wetenschapspagina’s (4/5): “De beste genen van jezelf en je partner”. Dit was drie weken nadat ik met mijn zwager die melkveehouder is, een gesprek voerde over wat de gevolgen zouden zijn als we mogelijkheden en ontwikkelingen bij melkvee (zoals Semex die bijvoorbeeld verzorgt) zouden doortrekken naar de mens. In de discussie werd duidelijk dat dit leidt tot lastige dilemma’s waar we als samenleving niet zomaar een antwoord op hebben.

 

 

%d bloggers liken dit: