(be)Sparen is zilver, ZonneKracht is goud

Daar in Parijs zijn ze lekker bezig over het klimaat. Praten en onderhandelen is natuurlijk noodzakelijk en zinvol.

Maar misschien is het tijd om iets te doen?!!!!

Onderstaand initiatief is het bezoeken waard. Natuurlijk zijn er al heel veel projecten met zonnepanelen. Maar er kan er maar één de beste zijn.

Klik op het plaatje je feedback te geven.

 

Klimaatbeleid Overbetuwe: erop of eronder!

klimaatoverbetuweOp 1 december beslist de gemeenteraad van Overbetuwe over de ambities voor het klimaatbeleid. Er zijn vier scenario’s uitgewerkt (26MB groot) om te komen tot een energieneutrale gemeente, te bereiken ergens tussen 2030 en de tweede helft van deze eeuw. GroenLinks wil de CO2-uitstoot vóór 2035 tot bijna nul terugbrengen. Hanno Krijgsman, gemeenteraadslid van GroenLinks in Overbetuwe, betoogt hieronder dat om dit besluit breed gedragen te krijgen er nog wel wat water door de rivieren moet stromen. De coalitie moet de uitgestoken hand van de voltallige oppositie aanvaarden.

Aan de vooravond van de klimaatconferentie in Parijs wordt de urgentie voor het nemen van verregaande maatregelen om te CO2-uitstoot drastisch terug te dringen steeds duidelijker. Als er te weinig gebeurt, zullen niet alleen grote delen van de wereld onleefbaar worden doorklimaat derdewereld droogte en te hoge temperaturen, maar zal ook Nederland grote gevolgen ondervinden. Het KNMI gaf onlangs voor het klimaat code oranje af: zonder extra maatregelen zullen de waterproblemen onbeheersbaar worden. Om de temperatuurstijging te beperken tot een veilige twee graden moet de CO2 uitstoot fors omlaag. Voor Nederland betekent dit dat de economie over 25 jaar zo duurzaam moet zijn, dat er geen CO2-uitstoot meer is.

De Overbetuwse politiek voelde al in 2009 deze urgentie heel goed en stelde duidelijke, haalbare en realistische klimaatdoelen. In een 73-puntenplan werden de eerste stappen beschreven om het doel van een klimaatneutrale gemeente in 2030 te bereiken en deze lijst moest voortdurend met nieuwe ideeën worden aangevuld. Hier stokte echter het beleid, want aanvullende maatregelen bleven uit.
Voor het College van B&W is dit nu reden om te concluderen dat de doelen uit 2009 niet realistisch en niet haalbaar meer zouden zijn. Volgens het College moeten de doelen daarom nu naar beneden worden bijgesteld, in plaats van aanvullende maatregelen te nemen om de doelen alsnog te behalen. Het is alsof de arbeidsinspectie bij bedrijven, die de normen voor gevaarlijke stoffen op de werkvloer overschrijden, geen boetes uitschrijft, maar de normen versoepeld.
Hiermee negeert het College de urgentie van het klimaatprobleem, dat vraagt om snelle en drastische maatregelen. Kansen zijn er genoeg: de Betuwse Energie Coöperatie wil grootschalige energieprojecten en wil een gemeentebreed duurzaamheidsakkoord; woningcorporaties willen hun huizen isoleren; ondernemers staan in de rij om energiebesparende maatregelen uit te voeren en vormen duurzame energieopwekking te realiseren; het Planbureau voor de Leefomgeving laat zien dat slimme investeringen nú de extra kosten van maatregelen in de toekomst voorkomt die de gevolgen van klimaatverandering moeten opvangen.

Opvallend is dat op een raadsconferentie eerder dit jaar individuele raadsleden afkomstig uit álle politieke partijen aangaven dat zij ook graag een snellere terugdringing van CO2 willen dan het College van B&W nu voorstelt (energieneutraal in 2050). Er is dus draagvlak binnen de Overbe-tuwse politiek om de CO2-uitstoot richting nul te krijgen ergens tussen 2030 en 2035.
Om dit draagvlak te verzilveren is het nodig dat coalitie- én

schaduw heenstappen

Politieke partijen moeten over hun schaduw heenstappen

oppositiepartijen over hun schaduw heen stappen en gezamenlijk vóór stevig klimaatbeleid te kiezen. Alle oppositiepartijen van links tot rechts hebben dit gedaan door gezamenlijk een amendement in te dienen voor meer ambitie. Er rust dus een grote verantwoordelijkheid op de coalitiepartijen om nu hun bijdrage te leveren: bij het groene D66, dat milieu en klimaat hoog in het vaandel heeft staan, en bij het CDA, dat rentmeesterschap belangrijk vindt. Want anders dreigt een effectief klimaatbeleid slachtoffer te worden van politiek gekrakeel, terwijl Overbetuwe een drastische terugdringing van CO2 juist vanwege haar ligging tussen de grote rivieren het hardste nodig heeft.

 

Onraad in de dorpsstraat: Elst op stelten?

Het duurt wel weer even voor het er zo uitziet.

De afgelopen uren maak ik me steeds bozer. Op mezelf én op de gemeente. Ik vraag me af of ik iets had kunnen doen. Had ik het kunnen weten? Documenten die ik er op na sla bevestigen het beeld dat langzaam voor mijn ogen verschijnt.

Vanochtend bracht ik mijn kinderen naar school in het centrum van Elst. Daar ontvouwde het drama zich voor mijn ogen. Links en rechts zijn mannen (zie geen vrouwen) druk in de weer op de laatste restjes van hun werk van gisteren af te ronden. Drie en tachtig bomen (van allerlei aard; 3 tot 20 meter hoog) hebben zij uit het centrum verwijderd. En wij stonden erbij en keken ernaar.

Ga op onderzoek wat en waarom ik dat in de communicatie heb gemist.

Op 24 december 2014 al maakt de Gelderlander een artikeltje over de aanstaande bomenkap: “Gebleken is dat de meeste bomen ziek zijn: toentertijd niet goed geplant, met te weinig watertoevoer en te weinig ruimte voor wortelgroei

@centrumelst tweet op 20 januari: “start bomenkap vanaf 26 januari” Een artikel op de website van 2 februari geeft het werkplan weer dat op 9 en 10 februari de bomen worden gekapt. Een tweet gisteren is veelzeggend: “de bomen zijn weg“.

De gemeentelijke website maakt melding van het volgende (laatst bijgewerkt 3 februari):

De reden dat alle bomen die gekapt moeten worden in deze fase gekapt worden is enerzijds om de overall planning van de werkzaamheden niet te stagneren, daarnaast wordt rekening gehouden met het broedseizoen en is de bomenkap nodig om zoveel mogelijk extra parkeerplaatsen te creëren die we tijdens de werkzaamheden hard nodig hebben. ” Van ziekte wordt geen melding meer gemaakt.

Het is géén persbericht geweest, die ontvangen wij als raadsleden in de mail. Dat voor wat betreft de laatste weken. Niets van het bovenstaande is bij mij als raadslid terecht gekomen. Ook ik zie vanochtend het resultaat.

Bij de werkzaamheden in de dorpsstraat wordt het vervangen van de dorpsstraat gecombineerd met een herinrichting van diezelfde straat, met de planvorming daarvan zijn we al minimaal vijf jaar bezig. Daar ben ik goed van op de hoogte en altijd bij betrokken geweest. De verder inrichting van dit deel van de dorpsstraat zal tussen 2015 en 2017 plaatsvinden. De bomen zijn allemaal maar vast weggehaald. De komende drie jaar zal het groen minimaal zijn.

Op 30 september 2014 was er een inloop avond waar met bewoners het concept ontwerpbestemmingsplan werd gedeeld. Ik was daar bij aanwezig. Belanghebbenden bij de dorpsstraat konden zich hier al vroegtijdig melden en zodat hun opmerkingen in het ontwerp konden worden meegenomen.  Het ontwerpbestemmingsplan ligt op dit moment ter inzage. Inwoners kunnen hun zienswijze tot 11 maart indienen. Dat leidt tot een bestemmingplan dat ik moet beoordelen als raadslid, verwacht dat dat net voor of na de zomer plaatsvindt. Het bestemmingsplan geeft kaders voor de inrichting maar zegt weinig over bomen en beplanting.

In het verleden hebben we als raad wel kaders en beleid vastgesteld. Zo wordt in het eindverslag inspraak beeldkwaliteitsplan Centrum Elst door de gemeenteraad in oktober 2010 vastgesteld, op pagina 3 in een reactie van het college aangegeven: “De gemeente onderkent de  waarde van het behouden van de bestaande bomen. Deze bomen dragen bij aan de kwaliteit en sfeer van het straatbeeld in het centrum van Elst” en “In het inrichtingsplan zorgen wij ervoor dat de waardevolle in het planproces worden meegenomen. Bij het opstellen van het plan zullen we telkens een afweging maken tussen de betekenis van de individuele bestaande boom in relatie tot de beoogde (boom)structuur.

En de toelichting van de inrichtingsschets Centrum Elst uit oktober 2012 geeft op pagina 27 het volgende aan: “Enerzijds dient zoveel mogelijk samenhang bereikt te worden door een eenduidige keuze in boomsoort afgestemd op de specifieke kenmerken van de plek. Anderzijds dienen bestaande bomen waar mogelijk ingepast te worden vanwege de volwassen uitstraling en omdat deze onderdeel uitmaken van de geschiedenis van Elst. ” Het afgelopen jaar zijn bij mij géén kaderstellende documenten bekend rondom de dorpsstraat.

Ik wist dat er bomen gingen verdwijnen, maar op deze rigoureuze wijze? Het beeld dat opdoemt is van een gemeente die zich (en onze inwoners) de kans ontneemt om een mooi nieuw centrum in te richten rondom de bestaande monumentale groenstructuur. Slecht 6 bomen rondom de kerk zijn behouden gebleven. Wortels zijn onhandig bij de aanleg van riolering (lees kostenverhogend) en waar moeten we al die auto’s kwijt als we de weg gaan opbreken, dat zijn twee concrete problemen van onze bestuurders, die hiermee worden opgelost. Heb inmiddels het besluit rondom de kap en de onderliggende stukken opgevraagd. Ook is me nog onbekend of er voor het kappen een gepubliceerde omgevingsvergunning is, heb hem nog niet kunnen vinden. Wordt vervolgd….

Baas boven baas

out of the boxMet mijn moeder kan ik een goed gesprek voeren. Een paar weken geleden nog op mijn verjaardag n.a.v. de pietendiscussie. Ze sloot af: “Een witte man kan net zo goed de knecht van Sinterklaas zijn”. Voor mijzelf is de baas/knecht issue een vergelijkbare discussie als zwart/wit discussie. In mijn huidige werkomgeving merk ik dat er steeds minder sprake is van een hiërarchische structuur. Bij de overheidsorganisatie waar ik mijn inkomen krijg, werken we in steeds wisselende teams die samen een onderwerp bij de horens pakken om dat tot een succesvol resultaat te brengen.

Vorige week, op de verjaardag van mijn dochter, geeft mijn moeder aan dat ze zich afvraagt of mijn kijk op de wereld de juiste is en of het niet een vernislaagje over de werkelijkheid is. Op de tv heeft ze een campagne gezien die de Bazen van Nederland oproept collega’s met karakter in dienst te nemen. Werknemers met karakter zijn mensen met een psychische stoornis, op de website ook wel omschreven als mensen met bagage: “De grootste eyeopener voor mij is dat iemand met bagage iets kan toevoegen aan onze organisatie”.

Bij een dergelijke campagne gaan bij mij aan alle kanten de alarmbellen rinkelen. Zeker als de baas in kwestie aangeeft: “op zo’n moment sta je effe stil bij dingen die je normaal gesproken niet zou doen.”

Natuurlijk ik sta achter het doel van de campagne om mensen met een psychische stoornis weer te laten deelnemen aan een belangrijk deel van onze samenleving: het arbeidsproces.  Het hebben van werk is nog steeds één van de makkelijkste manieren om een zinvolle invulling aan je leven te geven. Of de campagne de juiste mensen (“bazen van nederland”) op de juiste toon aanspreekt is een heel andere vraag. De campagne geeft aan dat net als in het onderwijs ook bij organisaties en bedrijven het gemiddelde de norm is, en de uitzondering lastig. Voor de persoonlijke situatie waarin iemand verkeerd is te weinig oog. Mensen die ziek zijn zetten we op de bank om daar te herstellen tot ze weer kunnen deelnemen. Echte aandacht voor menselijke maat en waarde en werkelijke interesse schieten tekort.

Op scholen is het concept “passend onderwijs” geïntroduceerd. Passend onderwijs wil zorgen dat onderwijs leerlingen uitdaagt, uitgaat van hun mogelijkheden en rekening houdt met hun beperking. Kritiek van onder andere de Raad van State richtte zich erop dat dit soort idealen vaak vanuit een bezuinigingsdrift worden geïntroduceerd en niet gepaard gaan met bijbehorende financiën. Zo wordt geconstateerd dat een groot deel van het extra budget opgaat aan “voorzieningen voor hoogbegaafden”. En zo zie je dat zelfs samen naar school uitgaat van de norm van het gemiddelde, op het vlak van de intelligentie. Niet echt intelligent, zou mijn commentaar zijn.

Tussen de middag was ik op basisschool de Vallei in Elst. Sinds 1 augustus is De vallei een erkende en bekostigde school voor democratische onderwijs. Nu zijn ze nog gevestigd in het gebouw nabij station Elst waar ook BSO “Het Strand” gevonden kan worden. Na de zomer zullen ze verhuizen richting Driel zo is nu de bedoeling om daar de komende vier jaar aan te tonen dat ze van toegevoegde waarde zijn in het onderwijslandschap in Overbetuwe. Met 99 leerlingen het leerlingvolgsysteem zijn ze aardig op weg.

De directeur Maaike van Maurik weet treffend te verwoorden wat belangrijk is:

De school gaat uit van de vaardigheden en interesses van de kinderen. Vandaag, in de week voor de vakantie, zij ze bezig met het maken van een planning voor de nieuwe periode. Kinderen wordt gevraagd wat ze gaan doen en willen cubiclesbereiken. Op de schoolvergaderingen worden door leerlingen en leerkrachten voorstellen ingediend over bijvoorbeeld de opzet en de uitgaven t.b.v. het Kerstfeest. Dit jaar zal er naar alle waarschijnlijkheid een rookmachine aanwezig zijn is mij ingefluisterd. In wisselende teams werken ze samen om een onderwerp tot een goed resultaat te brengen.

Het lijkt mijn werk wel. Weg kaders, weg normdenken. Kijken naar mogelijkheden, wat kan je zelf, waar heb je hulp bij nodig. Doorontwikkelen waar je goed in bent, bijschaven wat je minder goed kan, als dat écht nodig is. Soms ziet een werkomgeving er nog uit als een klassiek klaslokaal (zie hiernaast). De meeste werkgevers zien in dat dat niet (meer) werkt. Nu de minister, baas van het onderwijs, nog. Of zijn wij dat toch met zijn allen? Met mijn moeder moet ik er nog eens goed over doorpraten.

Hek van de dam in Heteren

Het nieuwe college is er in geslaagd om er voor te zorgen dat ik de noodzaak voel om op te staan. Waarvoor dank. Deze blogpost (de eerste in een half jaar) is daar het gevolg van. Als het aan mij ligt volgen er meer. (En het ligt natuurlijk aan mij.)

Voorkant schoolHet college van Overbetuwe heeft zich het plan in het hoofd gehaald om het hek rondom de brede school in Heteren te verhogen van 1.20 naar 1.80 meter. Kinderen bevinden zich na schooltijd illegaal op het plein en zorgen daar voor geluidsoverlast. Omwonenden kunnen daar niet tegen en gaan er “psychisch aan kapot” en “er aan onderdoor”, aldus Wethouder Jan van Baal.

school van bovenHet bewuste plein was voordat het een schoolplein werd zo’n vijf jaar geleden, nog een openbaar toegankelijk grasveld. Nu maken de geterroriseerde buurtbewoners foto’s van kinderen die illegaal op het schoolplein spelen met daarbij het dreigement dat ze naar de politie zullen gaan. Kan het nog gekker?

Nu ligt er op die plek een fantastische speeltuin, met voetbalveldjes, tafeltennistafel, zitbanken en klimbomen, maar mag daar alleen in de schoolpauzes gebruik van worden gemaakt. Ook vanuit een rendementsperspectief een onbevredigende situatie. fantastische speeltoestellen 2Gelukkig zijn ook buiten het schoolplein speeltoestellen te vinden. Of die géén geluidsoverlast veroorzaken is tot op heden onduidelijk. Misschien is weghalen een optie, wethouder van Baal? En het hek? Misschien kan met schrikkeldraad een goedkoop alternatief worden gevonden voor een duur 1.80 hoog hek.

Vanmiddag was ik er nog en sprak met een vijftal kinderen en een buurtbewoner. Allemaal kenden ze de bewuste buurtbewoner, maar dat ze zich daar weinig van aantrokken bleek wel dat ik met FullSizeRender_6een groepje van drie jongeren sprak nadat ze vliegensvlug het hek over waren geklommen. Hun ouders vinden het prima, de openbare school ook gaven ze aan. En een hek van 1.80? “Daar kun je ook overheen hoor”.

GroenLinks probeerde in de afgelopen gemeenteraad uitstel en nieuw overleg te organiseren. De fracties van D66 en CDA (en daarmee een meerderheid in de raad), zagen dat niet zitten, dus trokken we de motie in. Als het aan mij ligt Verboden toegangverdwijnen de bordjes “verboden toegang”, gaan de sloten van de poortjes en wordt het terrein opengesteld aan de jeugd. De vijf jongens die ik vanavond tegenkwam zouden er blij van worden.

Update 2 januari:

Inmiddels is Koert de Langen, een betrokken buurtbewoner, een petitie gestart en roept op tot indienen van een bezwaarschrift. De petitie is hier te vinden: http://petities.nl/petitie/honderden-kinderen-in-heteren-verdwijnen-binnenkort-achter-hoog-hekwerk/ Gelukkig blijft het niet bij het lezen van deze blog alleen.

Resterende foto’s van de omgeving:

voetbalveldjes op schoolplein  spelen buiten de school 1 Hek van 1,20  fantastische speeltoestellen

Aan de slag

Het zou een tweet kunnen zijn toch maak ik er een blog van: Ik voel een soort van urgentie en heb het gevoel dat ik te weinig tijd heb. Aan de slag dus.

15 minuten later: Terwijl ik zoekende ben komt op spotify het volgende lied voorbij:

Ook te vinden op youtube

Ik dacht na, ik dacht na, ik dacht na
Ik dacht na, ik dacht na, ik dacht na
ik dacht naderhand dat ik misschien te veel had nagedacht
een conclusie die al zo vaak getrokken was
maar waar ik me blijkbaar niet al te veel van aangetrokken had
want ik dacht na, ik dacht na, ik dacht na
compleet van de wereld en vergeten waar ik was

als ik eens wist dat bijna iedereen hetzelfde mist
als ik eens wist dat
bijna iedereen
hetzelfde mist
als ik eens wist dat bijna iedereen zo is

ik zat stil, ik zat stil, ik zat stil
ik zat stil, ik zat stil, ik zat stil
stiekum hoopte ik dat alles plotseling
vanzelf zou gaan
dat iemand anders voor me op zou staan
en aan de slag zou gaan
een idee dat blijkbaar niet uit mijn gedachten is te slaan

want ik zit stil, ik zit stil, ik zit stil
compleet van de wereld en vergeten wat ik wil
als ik eens wist dat bijna iedereen hetzelfde
mist als ik eens wist dat
bijna iedereen
hetzelfde mist als ik eens wist dat
bijna iedereen hetzelfde is als ik, dat bijna
iedereen hetzelfde is

aaaheeeh

Wat als ik ooit een datingservice nodig heb?

Ik hoop niet dat het op de korte termijn gebeurt. Ik ben tevreden met mijn leven, mijn lief en mijn drie meiden. Maar wat doe je als het wel gebeurt? Op welk moment doe je de stap naar een dating service en hoe gaat dat dan in zijn werk? Een voorproefje.

“Goedendag meneer Langeveld. U heeft gekozen voor de kwalitatieve aanpak van onze partnerservice. Deze gaat verder dan uw profiel zelf beschikbaar maken op internet of sterker nog alleen uw foto en swipen maar. Dat tijdperk hebben wij definitief achter ons gelaten”

“Ja mijn aandacht werd getrokken door uw website. U onderscheid drie categorieën. Ik kan mezelf er niet zo goed in plaatsen. Kunt u er iets meer over vertellen?”

“Eigenlijk zijn het er vier, maar daarover later meer. En ja het zijn mooie categorieën, we vinden vast de plek waar u thuishoort. De eerste is voor avonturiers. Die het leven nemen zoals het komt. Ervaringen sterken hen vinden ze. Voorspelbaarheid is de dood in de pot. De tweede groep is voor mensen met de behoefte aan kwaliteit en mooie dingen. Tegenslag is niet erg, maar als je dat kan voorkomen is dat gewenst. De derde groep heeft oog voor de toekomst en die van hun kinderen, ook op de lange termijn. Zij hebben een samenleving voor ogen waar leed en verdriet wordt verminderd.”

“Eigenlijk voel ik me in alle drie de groepen wel thuis. Wat nu?

“U zou het kunnen laten afhangen van de investering die u wilt doen. Voor groep 3 is het inschrijfgeld €5.000,-, voor groep 2 €2.500,- en voor groep 1 €500,-.

“Ah! Vanwaar de verschillen?”

“Bij groep 3 stellen we een genetisch profiel van u op. Alleen als u géén genetische defecten heeft kunt deelnemen. In groep 2 doen we dat ook, maar mag u ook met defecten deelnemen. We maken wel een genmatch met mogelijke partners om te zien of eventuele kinderen risico’s lopen. Bij groep 1 krijgt u alleen een afstammingsprofiel, géén medisch. U kunt dat delen. De ervaring leert dat als u dat niet doet, partners géén afspraak met u zullen maken.”

“Nou zeg, dat is wat u zei een ‘ander tijdperk’. U had nog een vierde groep? Misschien is die wat voor mij?”

“Ja die is experimenteel. Een speciale groep maar met uw bruine haardos komt u er zowiezo niet voor in aanmerking. Het is een groep voor mensen met blond haar en blauwe ogen. We gaan dit nog uitbreiden, met de nieuwe inzichten uit de wetenschap.”

Ik stapte wat beduusd naar buiten. Duidelijk was dat ik niet meegegaan was met mijn tijd en ergens vergeten had na te denken over de keuzes die de samenleving aan het maken was. Waar was het misgegaan?

Naschrift: Op zaterdag 10 mei publiceerde NRC Next een artikel op de wetenschapspagina’s (4/5): “De beste genen van jezelf en je partner”. Dit was drie weken nadat ik met mijn zwager die melkveehouder is, een gesprek voerde over wat de gevolgen zouden zijn als we mogelijkheden en ontwikkelingen bij melkvee (zoals Semex die bijvoorbeeld verzorgt) zouden doortrekken naar de mens. In de discussie werd duidelijk dat dit leidt tot lastige dilemma’s waar we als samenleving niet zomaar een antwoord op hebben.

 

 

Lokale krant: Case “de Danenberg”

De lokale kranten zijn voor raadsleden een belangrijke bron van informatie over het reilen en zeilen in de gemeente. In mijn geval is dat De Gelderlander editie Betuwe. Ik moet zeggen sinds deze krant beschikbaar in een e-paper, die ik ook kan lezen op mijn iPad, is mijn leven op dit punt een stuk eenvoudiger. De krant schrijft over gemeentelijke plannen, soms nog eerder dan raadsleden dat van hun college hebben gehoord. De krant geeft een overzicht van gebeurtenissen en evenementen  en wat mensen daarbij beleven. De krant laat de staat van de gemeente zien met alle pijn, blijdschap en emotie die dat met zich meebrengt. De website van de Gelderlander gebruik ik dan weer om er achter te komen wat mensen bezighoud. Aan het aantal reacties bij berichten kan je zien wat “leeft”. Inhoudelijk zijn die reacties niet altijd van even hoogstaand niveau, want veelal anoniem, maar soms kom je in de reacties pareltjes tegen die je ook politiek kunt gebruiken.

Afgelopen maandag stond er bijvoorbeeld een bericht  in de krant over boerderijcomplex de Danenberg. De gemeente Overbetuwe zou de helft ervan verkocht hebben en voor de andere helft een serieuze gegadigde hebben. De verkoopprijs wil men echter niet bekend maken. Een klein bericht maar met een schat aan historie. Bij het bericht vraag je je direct af wat de verkoopprijs dan was en waarom het niet openbaar wordt.

Gebied landschapspark de Danenberg

Landschapspark de Danenberg

De Danenberg was ooit deel van de plannen voor het maken van een multimodaal transport centrum (MTC) bij Oosterhout. Toen ik actief werd in de politiek, zo’n elf jaar geleden, was het doek voor het MTC net gevallen. GroenLinks Overbetuwe was op de golven van het protest van inwoners de gemeenteraad in gekomen. Mij persoonlijk zei het allemaal maar weinig. Toch kwam het de afgelopen jaren ieder jaar wel weer langs, vooral omdat we als gemeente nog een aantal relevante panden in het gebied bezitten.  Het laatste grote besluit was in de zomer van 2011 toen het bezit vanuit een groep van gemeenten volledig werd overgedragen aan  Overbetuwe.

Dat ging gepaard met een schadeloosstelling en ook de volledige overdracht de panden waaldijk 33 en 34, waar het bewuste bericht over gaat. De waarde werd resp. ingeschat op 725 K€ en 560 K€ zo blijkt uit stukken van de gemeente Nijmegen. Alle te verkopen panden te samen hadden indertijd een waarde van bijna 5 M€. Ben benieuwd hoe groot het nadeel voor onze gemeente wordt, want sinds 2011 zijn de vastgoed prijzen zeker gedaald.

Layout1

Wilde plannen

Ben ook benieuwd wie het gekocht heeft en wat er mee gaat gebeuren. De boerderijen liggen in landschapspark de Danenberg, waarvoor de gemeenteraad in 2009 de landschapsvisie goedkeurde.  Een gebied ten westen van Oosterhout dat een groene bestemming krijgt als compensatie van het nog te ontwikkelen bedrijventerrein Park 15 bij Oosterhout. Het zijn mooie plannen voor de Danenberg, maar het voelt cru aan dat er alleen geld komt als de ontwikkeling van het bedrijventerrein wordt ingezet. Voor de herenboerderijen zijn er wilde plannen  (70 hotelkamers en suites op 4-sterrennivo). De files dateren van 12 maart 2013. In hoeverre die plannen 6 maanden later nog bestaan blijft onduidelijk.

Zo maakt een klein bericht in de krant veel los en zorgt ervoor dat ik me weer op de hoogte heb gesteld van de actueel status van prachtig deel van onze gemeente. Ik ga er vanuit dat ik de komende maanden lees dat via de overdracht bij het Kadaster de journalist achter de actuele verkoopwaarde is gekomen. Zelf zal ik eens op de wethouder Financiën afstappen om te horen wat hij erover te zeggen heeft.

Bestemmingsplan Boerderij de Danenberg

Bestemmingsplan

Kadastrale kaart boerderij de Danenberg

Kadastrale kaart

Google maps boerderij de Danenberg

Google maps

Vreemde dilemma’s: spooruitbreiding versus P&R garage.

Soms kom je vreemde dilemma’s tegen in de politiek. Een Park & Rail garage bij station Elst is best een mooie voorziening. Het zorgt ervoor mensen goede faciliteiten hebben om over te stappen van auto naar trein. Maar als ie zo wordt gebouwd dat een spoorverbreding niet langer meer tot de mogelijkheden behoort dan wordt de belangafweging knap lastig. OK de P&R garage maakt onderdeel uit van een plan, Elst Centraal, waar je van afvraagt of het een bijdrage gaat leveren aan de welzijn van het dorp Elst. Het brengt in de wijde omgeving vergunningenbeleid met zich mee, met alle gevolgen voor de handhaving. Handhaving leidt weer tot extra kosten en ontevreden inwoners.  Een plan dat de gratis parkeerplaats vlak naast het station teniet doet omdat daar een nieuw gemeentehuis moet komen.  Aan de andere kant de spoorverbreding naar 4 sporen heeft alleen betrekking op station Elst en niet op de lijn Arnhem – Nijmegen. Maar ook een vierde spoor in Elst (om intercity’s voorbij te laten) wordt de komende tien jaar niet gebouwd.

parkeergarageDan komt er een bedrijf om de hoek kijken dat bezwaar aantekent tegen het verstrekken van de omgevingsvergunning voor de bouw van de parkeergarage. Martens Metaal komt via haar advocaat met een interessant document dat op een aantal punten hout snijdt. Gebaseerd op informatie die ik ook in een eerder blog beschreef. Martens is een bedrijf in de categorie 4.2 maar in zijn aard eigenlijk zwaarder, dat vaak benoemd wordt als “zware” industrie. Het vreest beperkt te worden in toekomstige uitbreidingsmogelijkheden door van de bouw van het gemeentehuis. P&R en gemeentehuis zijn een soort Siamese tweeling die elkaar vasthouden. De een heeft profijt van de ander en kan niet zonder de ander. De gemeente is een contract aangegaan met NS Vastgoed/Poort over de afname van een aantal parkeerplaatsen t.b.v. het nieuwe gemeentehuis.

De bezwaren van de advocaat gaat in op een aantal punten rondom de omgevingsvergunning:

  • Bij de stukken voor de omgevingsvergunning zit géén recent onderzoek naar bodemverontreiniging, terwijl bodemverontreiniging wel relevant is voor de bouw van een parkeergarage en er door onderzoek wel is vastgesteld dat in het gebied sprake is van bodemverontreiniging. De vergunning aanvraag was incompleet en had niet in behandeling genomen mogen worden.
  • Er is géén plan aanwezig bij de stukken waaruit blijkt hoe de gemeente de aanwezige vervuiling gaat aanpakken waardoor de omgevingsvergunning niet in werking kan treden.
  • De advocaat vraagt de gemeente om de vergunninghouder te wijzen op zijn plichten in dergelijke dossiers en daar waar daar niet aan voldaan wordt over te gaan tot handhaving.

Daarna gaat de advocaat in op het contract tussen gemeente en NS:

  • Omdat het contract spreekt over een integraal plan en de bestemming van het gemeentehuis door de Raad van State onderuit is gehaald en de integraliteit daarmee verdwenen, zijn er voor de gemeente mogelijkheden om het contract te beëindigen.
  • Het contract geeft aan dat het van belang is dat bestaande subsidies blijven bestaan en niet verminderd worden. In plaats van de subsidieverstrekker te vragen subsidie te handhaven ondanks het overschrijden van termijnen, had de gemeente ook kunnen kiezen te koersen op beëindiging van het contract.
  • Ook uit oogpunt van het algemeen belang kan NS gevraagd worden het contract te ontbinden omdat nog onzeker is of en wanneer het gemeentehuis gerealiseerd zal worden.

Tenslotte geeft de advocaat aan dat de Raad van State uitspraak vermeende staatssteun buiten beschouwing heeft gelaten omdat dat niets zegt over de ruimtelijke ordening rondom bestemmingsplan maar over het gebruik van voorzieningen na planrealisatie.  De vermeende staatssteun procedure zou naast onzekerheid over realisatie van het gemeentehuis een extra reden moeten zijn voor de gemeente om het contract met NS te willen beëindigen.

Een gemeente die een complex plan, zoals Elst Centraal, wil realiseren heeft er belang bij om allerlei politieke, juridische en financiële draden te spannen die de afzonderlijke delen zo strak mogelijk in elkaar verankeren. Als er ergens een bouwsteen omvalt heb je altijd meerdere argumenten om toch door te gaan en niet op je schreden te hoeven terugkeren. Logisch dat dat gebeurt. Het is wel risicovol. Uiteindelijk kan je in je eigen draden verstrikt raken, waardoor ook zinvolle delen van het plan gaan sneuvelen.  De advocaat legt in haar brief de vinger wat dat betreft op de zere plek.

De gemeente heeft alle reden, maar geen belang om het contract met de NS te ontbinden en de relatie op het spel te zetten. Het zou een argument voor een gemeentehuis weghalen. Sterker nog. Als het leidt tot het niet doorgaan van de PR garage zal de bouw van het gemeentehuis leiden tot een onhoudbare parkeersituatie rondom het station.  Ook de advocaat doet dat waar zij rondom de verleende vergunning een aantal procedurele argumenten noemt, om daarna over te gaan tot weliswaar juridische argumenten, maar veel meer op de politieke context dan de omgevingsvergunning zelf. Als raadslid is het je taak om dit complexe speelveld van belangen te overzien en je eigen afweging te maken. Dat maakt politiek nu zo interessant.

Het oneindige verhaal: Huis der Gemeente Overbetuwe

GroenLinks vindt dat de gemeente de verkeerde keuze maakt bij het advies over het gemeentehuis dat deze week aan de gemeenteraad is uitgebracht. Hieronder betoog ik dat de gemeente de risico’s van nieuwbouw nog steeds onderschat en alternatieve scenario’s ongefundeerd terzijde schuift. Meer creativiteit en loslaten van oude zekerheden is nodig om een plan te maken, dat qua financiën en aanpak past bij deze tijd. Een aanpak die stap voor stap de renovatie oppakt wordt dan een denkbaar alternatief.

Het is één van mijn favoriete boeken uit mijn jeugd: Het oneindige verhaal van Michael Ende. De jonge held in het boek, Atrejoe, strijd met zijn de geluksdraak Foechoer en hoofdpersoon Bastiaan tegen het verdwijnen van de fantásië, de wereld die in stand wordt gehouden door creatieve ideeën die de mensenwereld voortbrengt.  Uiteindelijk overwint Bastiaan zijn angsten en zorgt hij dat fantásië blijft voortbestaan.

“Hij staarde naar de titel van het boek en hij voelde zich afwisselend warm en koud worden. Dit was nu precies waarvan hij al vaak gedroomd had en wat hij, sinds de hartstocht zich van hem meester had gemaakt, gewild had: een verhaal dat nooit afgelopen zou zijn! Het boek der boeken!”a

Als jongetje van elf droomde ook ik van een boek dat oneindig doorging. Als raadslid voor GroenLinks wil ik dat dossiers voortvarend worden opgepakt en tot een einde komen. En daar ontbreekt het aan bij het nieuwe gemeentehuis in Overbetuwe. Sinds de start van de gemeente in 2001 leven de beelden. Sinds 2004 is met de commissie Dagoberth de gemeenteraad actief betrokken. “Ende cost gaet voor de baet uit” was het rapport waar de gemeenteraad in 2006 haar eerste besluit tot nieuwbouw op baseerde. Dat hebben we geweten. Doel werd een omgeving in te richten met huizen, kantoren en een gemeentehuis. Inmiddels 7 jaar en een tiental besluiten verder zijn de kosten opgelopen en de baten nog lang niet in zicht.

Tegenslagen sinds eind 2012

Sterker de situatie rondom Elst Centraal, waar het gemeentehuis deel van uit maakt, is sinds eind 2012 sterk verslechterd. Eindelijk komt het college er dan achter dat de wereld sinds de bankencrisis in 2008 is veranderd. Het blijkt dat ontwikkelaars niet willen bouwen. Ja dát is een verrassing. NOT. De huizenbouw in de plannen worden geschrapt om de tekorten in de grondexploitatie te verminderen. Miljoenen worden afgeboekt.  De grote klap komt net voor de zomervakantie. De Raad van State maakt een eind aan een aantal illusies. Er is geen behoefte aan kantoren en de bestemming van dat deel uit de plannen wordt vernietigd. Ten aanzien van het gemeentehuis is onvoldoende rekening gehouden met uitbreidingsmogelijkheden van naburige bedrijven en ook daar schrapt de Raad van State de bestemming. Zeven jaar is er gepuzzeld en de Raad van State zet een streep door de plannen. De droom verandert in een nachtmerrie: Geen huizen, geen kantoren, geen gemeentehuis. Veel inwoners halen, misschien voorbarig, opgelucht adem.

De ambtelijke organisatie die de plannen ontwikkeld is in rep en roer. In allerijl worden de fractievoorzitters bijeengeroepen. Het college gaat alternatieve scenario’s ontwikkelen waar de raad over kan gaan beslissen. Deze week zijn die scenario’s gepresenteerd. Het college adviseert de raad om door te gaan met nieuwbouw. Renovatie is te duur. Onbegrijpelijk. GroenLinks had op meer creativiteit gehoopt en verwacht dat het college de tijd had genomen om een serieus naar de scenario’s te kijken en verder onderzoek uit te voeren. De laatste berekeningen waar de raad vanaf weet t.a.v renovatie dateren van tien jaar geleden. De wereld is in die tijd toch écht veranderd. Alle aanleiding dus om te kijken naar nieuwe technieken rondom energie, bouwinnovatie en ict. Zo zou de huidige huisvesting ontlast kunnen worden door mogelijkheden van telewerken te introduceren. Elektronisch vergaderen tussen locaties is bij andere overheden en het bedrijfsleven al lang de praktijk. De gemeente werkt verder tegenwoordig anders dan tien jaar geleden met huiskamer gesprekken bij de inwoners ipv dat die naar het gemeentehuis komen. Er zijn gemeenten waar het paspoort thuis wordt bezorgd. Sterker er is zelfs een gemeente zonder gemeentehuis: Molenwaard.

“… en het zou eeuwig zo doorgaan. Het was volstrekt onmogelijk dat er iets aan het verloop der dingen veranderen kon. Alleen hij, Bastiaan, kon ingrijpen. En hij moest het doen, wilde hij niet zelf in deze kringloop opgesloten blijven.”

Hoe nu verder?

Het college onderschat in de ogen van GroenLinks nog steeds het risico dat gepaard gaat met een plan waar woon-, kantoor- en bedrijfsfuncties zo dicht bij elkaar zitten. Een collega raadslid van de PvdA heeft op dat punt de vragen goed op een rij gezet. De milieucategorie die wordt gehanteerd voor de bedrijven die het betreft wordt veelal (o.a. Deventer) functioneel geclassificeerd als “zware industrie”. Het college onderschat daarbij de kosten van maatregelen die getroffen moeten worden om aan de milieurichtlijnen tbv van het gemeentehuis te voldoen.  Bedrijven zullen hun mogelijkheden niet zomaar willen beperken. GroenLinks ziet niets in de aanpak die het college tot nu toe volgt in Elst Centraal en het advies dat daar nu recent aan is toegevoegd. Het roept meer vragen op dan het antwoorden geeft. Keer op keer heeft het bestuur op dit dossier zijn neus gestoten. En ook de huidige berekeningen bevatten nog te optimistische voorspellingen met betrekking tot financiën. Het niet bouwen van de kantoren heeft, zoals verwacht, een gat geslagen van ruim 1 miljoen euro.

Het oneindige verhaalNieuwbouw op de huidige locatie, een andere locatie of grootschalige renovatie, zijn dat de enige alternatieven? Bij nieuwbouw zullen de medewerkers van de gemeente nog zeker vier jaar op hun huidige locatie zitten. Deze werd vijf jaar geleden al als onhoudbaar betiteld. Toch zijn de investeringen in die tijd minimaal geweest en de werkomstandigheden zeker niet verbeterd. Een alternatief scenario om te onderzoeken zou kunnen zijn om de plannen een tijd in de ijskast te zetten. Deze periode wordt gebruikt om een visie te ontwikkelen op de gemeente van 2025, uitwerken van de samenwerking met Lingewaard en de G5 én er kan voldoende aandacht zijn voor de decentralisaties die op de gemeente afkomen. Deze vragen veel meer bestuurlijke aandacht dan nu het geval is. Er is dan voldoende tijd om substantiële investeringen in de huidige werkplekken te rechtvaardigen, er wordt gestart met het creëren van nieuwe mogelijkheden en verbeteren van de arbeidsomstandigheden. Aanpakken wat niet functioneert, oppakken wat past in deze tijd. Stap voor stap met elkaar (politiek, medewerkers en inwoners) de uitweg vinden.  GroenLinks vindt het waard dit scenario te benoemen en door te rekenen. Dat kan parallel aan een nieuwe doorrekening van een grootschalige renovatie, wat in onze ogen ook een reëel scenario zou moeten zijn.

 

Stationsgebied anders invullen

Een alternatief dat de locatie zoals nu is gekozen terzijde schuift, moet wel een invulling geven aan het  gebied rondom het station. Zonder huizen, zonder kantoren, zonder gemeentehuis verwordt het tot een desolate omgeving waar de nieuwe infrastructuur straks in groot contrast tegen afsteekt. Wellicht liggen hier kansen om extra opbrengsten te realiseren. Met een knipoog: Is er idealere plek voor een bioscoopcomplex mét parkeergarage én ov knooppunt in de buurt? Maar ook als dat niet zo is, wil GroenLinks op deze locatie een concrete invulling voor de komende jaren.

“Er zijn mensen die nooit in Fantásië kunnen komen,”zei meneer Koriander, “en er zijn ook mensen die het wel kunnen, maar die daar voor altijd blijven. En dan zijn er nog een paar die naar Fantásië gaan en weer terugkomen. Zoals jij. En die maken beide werelden gezond.”

Ooit schreef ik een vervolg hoofdstuk op “het oneindige verhaal”. GroenLinks wil graag de bal oppakken en een nieuwe hoofdstuk in het boek over ons gemeentehuis schrijven. Ook de manier waarop deze gemeente werkt en bestuurt, krijgt daarin een plek. We hebben onze rugzak gepakt en bereiden ons voor op een tochtje.  Eén ding is zeker: Het boek is voorlopig nog niet gesloten. Maar dat is een ander verhaal en zal binnenkort verteld worden.

%d bloggers liken dit: