Empowerment, de basis voor mijn denken?

Heb je dat ook wel eens? Je bent in een bepaalde situatie, je spreekt over iets en bent het juiste woord dat je zoekt kwijt. De afgelopen weken was ik in verschillende omstandigheden steeds weer op zoek naar dat ene woord. Het irritante was dat ik het tegenkwam in verschillende contexten. Op mijn werk, op het congres van GroenLinks en in discussies in de commissie burger in onze gemeente. Zo’n drie weken lang kon ik het niet vinden.

empowermenthands2Tot gisteravond. Ik was naar muziek aan het luisteren in combinatie met het opzoeken van artisten op AllMusic. Op een gegeven moment kwam ik bij bij A Hundred Million Suns van Snow Patrol terecht en daar stond het bij het thema van de cd: Empowering. Mijn weekend kon niet meer stuk. Soms word je van kleine dingen gelukkig.

Empowerment wordt in verschillende contexten gebruikt en kan op een juiste manier en op een “foute” manier worden aangewend. Het is een woord waar ik veel mee heb. Dat aangeeft hoe mijn levenshouding is. Dat past bij de manier waarop ik nadenk over deze samenleving. Het was dan ook schrikken om te zien dat dit kabinet dit woord gekaapt heeft. In dit document staan overigens veel zinvolle zaken en ik zie ook nadrukkelijk raakvlakken met de uitgangspunten van GroenLinks.

Om het niet meer te vergeten: De google dictionary (Nederlands) geeft de volgende betekenissen:

Voor de zekerheid ook maar even Van Dale: Sorry daar moet je tegenwoordig voor betalen althans voor dit woord. Verder naar “mijnwoordenboek” (kiezen voor Nederlands naar Nederlands): Het gebruik maken en ontwikkelen van zijn capaciteiten om in economisch, sociaal en politiek opzicht actief mee gestalte te geven aan zijn eigen leven en dat van de gemeenschap waarvan men deel uitmaakt.

empowermentOok de wereldbank heeft er een heel essay over. De verenigde naties plaats empowerment veelal in de context van de ontwikkeling van rechten voor vrouwen.

Na deze blog zal ik het woord niet meer snel vergeten en als dat wel het geval is weet ik in ieder geval waar ik het terug kan vinden.

Advertenties

Pre-emptive strike in Prinsenhof?

Meer en meer kiest de overheid ervoor om restricties te leggen in de bewegingsvrijheid van burgers. Een repressief beleid wordt steeds nadrukkelijker en zonder scrupulus gevolgt. Dit kan leiden tot een “pre-emptive strike” beleid op micro niveau. Het is daarom belangrijk om waakzaam te blijven bij deze ontwikkelingen en daar waar nodig actie te ondernemen.

De gemeente Overbetuwe kiest ervoor om jongeren niet meer toe te laten op een openbaar speelterrein tussen 22 en 8 uur. Het is onduidelijk of alle andere middelen die tot structurele oplossingen leiden zijn uitgenut en of hier niet gekozen wordt tot een makkelijk lijkende weg, die leidt tot criminalisering van een groep jongeren. In Irak heeft een dergelijk beleid vooralsnog niet geleidt tot successen.

GroenLinks Overbetuwe heeft vraagtekens bij het nut en de noodzaak van toegangsverboden bij openbare terreinen in de gemeente Overbetuwe. Enerzijds hebben deze vraagtekens betrekking op de principiële kant van de zaak. Namelijk vinden wij het toepassen van toegangsverboden op deze wijze een niet een fundamentele inperking van de bewegingsvrijheid van burgers en is dit de wijze waarop wij in onze samenleving overlast door groepen burgers willen aanpakken? Anderzijds hebben wij vraagtekens bij de praktische invulling van deze zaak. Helpt het toegangsverbod bij het doel dat de gemeente ermee na streeft? Is het middel niet erger dan de kwaal?

We stellen vragen over

  • De aanleiding
  • De regelgeving
  • De praktische toepasbaarheid
  • Onvoordelige zij-effecten
  • Het vervolgtraject
  • GroenLinks Overbetuwe gaat ervan uit dat het teruglopen van overlast in een Winterse periode niet automatisch leidt tot een positieve evaluatie en wij vragen het college om voordat deze proef een grootschaliger vervolg krijgt dit besluit in één van de commissies te bespreken, gaan ervan uit dat het college daarmee in kan stemmen.

    Door op deze wijze vragen te stellen probeert GroenLinks het college op een vroegtijdig tijdstip aan te tand te voelen over de gemaakte keuzen en een discussie op te starten over de wenselijkheid van de ingeslagen richting.

    Er is een land waar mensen willen wonen

    joke-smitGehoord op het GroenLinks congres van 22 november:

    Joke Smit

    Er is een land waar vrouwen willen wonen
    (liedtekst, 1981; muziek Ruud Bos)

    Er is een land waar vrouwen willen wonen,
    Waar vrouw-zijn niet betekent: tweederangs en bang en klein
    Waar vrouwen niet om mannen concurreren
    Maar zusters en geliefden kunnen zijn.
    Waar rimpels niet de eenzaamheid voorspellen,
    Maar paspoort zijn naar wijsheid, aanzien, ’s werelds raadsvrouw zijn.
    Waar jonge vrouwen dus een leven voorbereiden
    Waarin zij veertig, zestig, tachtig zullen zijn.

    Er is een land waar vrouwen willen wonen,
    Waar onrecht niet als een natuurgegeven wordt beschouwd.
    Waar dienstbaarheid niet toevalt aan één sekse,
    En niet vanzelf een man de leiding houdt.
    Waar moeder niet hetzelfde is als huisvrouw,
    Waar steeds opnieuw wordt nagegaan wie zwak zijn en wie sterk.
    Waar allen zorgen voor wie hulp behoeven,
    En ‘t brood verdienen met maar vijf uur werk.

    Er is een land waar mannen willen wonen.
    Waar jongens van de plicht tot flink en stoer doen zijn bevrijd.
    Waar niemand wint ten koste van een ander,
    En man-zijn ook betekent: zorgzaamheid.
    Waar angst en rouw niet weggemoffeld worden,
    Waar mannen zonder baan niet denken dat ze minder zijn.
    Waar vrouw en man elkaar niet hoeven haten,
    Maar eindelijk bondgenoten kunnen zijn.

    Er is een land waar mensen willen wonen.
    Waar jong zijn niet betekent dat je steeds wordt genegeerd.
    Waar zwakken met respect benaderd worden,
    En vreemdelingen niet meer gekleineerd.
    Waarin geweld door niemand meer geduld wordt,
    Waar allen kunnen troosten als een mens ten onder gaat.
    Dat is het land waar mensen willen wonen,
    Het land waar de saamhorigheid bestaat.

    Ik weet niet meer wie het voordroeg, maar de wijze waarop zij dat deed heeft grote indruk op mij achter gelaten en ik meen niet op mij alleen. Mocht iemand weten wie de voordracht deed dan houd ik me aanbevolen.

    De voordracht werd gedaan om steun te vragen voor één van de prioriteiten:

    Wij willen een open samenleving: emancipatie en diversiteit

    GroenLinks is de emancipatiepartij van Nederland. groenLinks stelt rolpatronen en verwachtingen die er zijn op basis van iemands sekse, seksuele gerichtheid, leeftijd, handicap of etniciteit voortdurend ter discussie en zet zich in voor het daadwerkelijk doorbreken van glazen muren en plafonds. Daarom willen we het volgende realiseren:

    • De overheid stimuleert dat de diversiteit in bedrijven en organisaties verder wordt vergroot. Het is niet voldoende iedereen op papier gelijke rechten en kansen te bieden. De overheid moet een actief emancipatiebeleid voeren, achterstellingen en discriminatie bestrijden, en zo nodig bestaande achterstanden met harde maatregeleen als quota wegwerken.
    • Het gezin is niet langer de standaard voor wetgeving en beleid; andere vormen van samen of alleen leven worden hierin net zozeer erkend. Zorgarbeid wordt beter gewaardeerd en met regeleingen voor combinaties van arbeid en zorg beter verdeeld.

    Natuurlijk werd deze prioriteit één van de acht hoofdprioriteiten.

    De liedtekst wordt veel geciteerd en is inspiratie voor veel mensen zoals bijvoorbeeld Hanneke. Wellicht was ook zij vandaag op het congres.

    Joke Smit

    Joke Smit

    Joke Smit was dochter van een onderwijzer en groeide op in Vianen, in een Nederlands-hervormd gezin met zes kinderen. Ze ging naar het Christelijk Gymnasium Utrecht en studeerde Franse taal- en letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam. In 1956 trouwde ze met Constant Kool, het stel kreeg twee kinderen.

    Tussen 1955 en 1966 was ze lerares Frans op een aantal scholen. In 1962 bracht ze een jaar als freelancer in Parijs door, waar ze artikelen schreef voor de NRC en Het Parool. Daarna was ze redacteur en redactiesecretaris van het literaire tijdschrift Tirade. In 1966 werd ze wetenschappelijk hoofdmedewerker aan het instituut voor Vertaalkunde aan de UvA. In 1967 werd ze lid van de Partij van de Arbeid. Van september 1970 tot september 1971 was ze voor de PvdA gemeenteraadslid in Amsterdam. In 1971 werd ze ook redacteur van het wetenschappelijk partijblad Socialisme & Democratie.

    In 1974 eindigde haar relatie met Constant Kool, vanaf 1978 had ze een relatie met Jeroen de Wildt.

    Ze nam deel aan vele commissies, zoals de Programmaraad TV van de NOS, de Commissie Open School en de Emancipatie Kommissie.

    Joke Smit stierf in september 1981 aan borstkanker, 48 jaar oud.

    Bron (wikipedia: Joke Smit)

    Morgen komt de zon op. Morgen begint de toekomst.

    En ik heb er zin in. Misschien zie ik die zon morgenvroeg net boven de horizon. Mensen uit Groningen zien hem in ieder geval. We hebben het tij mee. En dat kunnen we gebruiken. Voor het opwekken van energie. Schone energie. En ik barst van de energie! Het wordt vooral zinvol en zinnig, misschien ook wat zinloos gezwam op het Toekomstcongres van GroenLinks. En ik mis mijn gezin, één dag, maar misschien is dat het waard, die investering, want morgen begint de toekomst. (op de achtergrond horen we Rendez Vous 4 van Jean Michel Jarre aanzwellen). Doe het licht uit en de spot aan, hier is …..

    De Toekomst

    De Toekomst

    Geluk IV de laatste: persoonlijk geluk.

    Mijn persoonlijke geluks canon. Geïnspireerd door het nieuwe boek van Femke Halsema. Een afsluitende blog, om wat extra aandacht te besteden aan het begrip geluk, waar we in ons dagelijks leven, vaak zo weinig mee bezig zijn. Het samenstellen van onderstaande lijst heeft mij veel gebracht, doe het voor je zelf ook eens, zou ik zeggen.

  • Met je kinderen naar huis fietsen terwijl een koele miezerregen je gezicht langzaam nat maakt. Ik deed het vanmiddag nog.
  • In de ogen kijkend van je levenspartner jezelf realiseren dat die sinds de eerste ontmoeting niets aan glans hebben verloren. Ik deed het dit weekend nog.
  • Met je eerste dochter van één jaar communiceren, jezelf realiserend dat het toch wel heel bijzonder is, dat zij zich zo verstaanbaar maakt en kan duidelijk maken wat ze vindt. Ik deed het 6 jaar geleden.
  • Het tienjarig bestaan van het bedrijf waar je voor werkt vierend, met een lang weekend Spanje, bedenkend dat je moet koesteren wat je hebt en dat “pluk de dag” niet voor niets is bedacht. Ik deed het 9 jaar geleden.
  • Aangenomen worden bij je eerste werkgever, dat in de sollicitatie het devies “any doubt: out” hanteert. In de trein terug jezelf realiserend dat je leven er vijf uur geleden nog heel anders uitzag. Ik deed het 14 jaar geleden.
  • Na een reis in de trein aangesproken worden door een vrouw, die daarna de rest van je leven bij je blijft. Ik deed het 17 jaar geleden.
  • Op het station van Timisoara, samen met andere studenten uit West-Europa, zingend en met bloemen verwelkomd worden, wetende dat deze mensen echt wat bereikt hebben. Ik deed het 18 jaar geleden.
  • Met vier vrienden de eerste dag van je wandelvakantie op Corsica te hebben doorstaan, en je dorst lessend aan de eerste “kraan” die je in 8 uur tegenkomt. Ik deed het 22 jaar geleden.
  • Voor het eerst prettig door de regen fietsend, omdat je niet langer meer brildragend bent en dus geen last meer hebt van spetters op je brillenglazen. Ik deed het 24 jaar geleden.
  • Met de carnaval hossend en dansend op de vloer, terwijl je vrienden rondom je heen zijn. Je zit in klas 6 en de wereld ligt voor je open. Ik deed het 28 jaar geleden.
  • Een briefje naar je eerste would-be vriendinnetje werpen, waarbij je haar de eeuwige liefde verklaart. Ik deed het 33 jaar geleden.
  • Een canon is per definitie een lijst waar hiaten in zitten en waar door de keuzes die gemaakt worden ook sommige zaken te kort wordt gedaan. Naast deze lijst van gelukkige momenten is natuurlijk ook een andere lijst samen te stellen. Door deze lijst wil ik laten zien dat je ook in heel kleine dingen geluk kan vinden. Die momenten heb ik in ieder geval in mijn verleden gevonden. Hoop dat je je uitgedaagd voelt er ook naar te zoeken.

    tot 16 november heb ik nav het verschijnen van het nieuwe boek van Femke Halsema (Geluk! Voorbij de hyperconsumptie, haast en hufterigheid) op die datum over aantal interpretaties van geluk geblogged. (naast mijn eigenlijke weblogs). Dit is mijn afsluiting in die reeks.

    Minister Vogelaar treedt af!

    Vanavond om 21.55 uur heeft minister Vogelaar bekend gemaakt dat ze is afgetreden. Na een constante stroom van kritiek op haar haar persoon en beleid kon ze niet langer meer aanblijven.

    Minister Vogelaar in betere tijden

    Minister Vogelaar in betere tijden

    Ergens schreef ik al met zo’n vrienden heb je géén vijanden nodig. Dat geldt ook voor deze minister. Soms onhandig manouvrerend had ze toch het hart op de juiste plaats. Maar binnen de nieuwe lijn van de PvdA was voor haar geen plaats meer.

    Persbericht GroenLinks
    13 november 2008

    GroenLinks vindt het beschamend hoe de politieke leiding van de PvdA haar minister van Wonen, Wijken & Integratie in een achterkamer ten val heeft gebracht. GroenLinks wil dat de minister (als zij dat nog wil), de premier en vice-premier Bos zich hierover in de Kamer verantwoorden tijdens een spoeddebat.

    In de politiek kan een bewindspersoon niet functioneren als de politieke leiding van de eigen partij geen vertrouwen meer in die bewindspersoon heeft. Minister Vogelaar kon dan ook niet anders dan aftreden. Het is slecht dat het opzeggen van vertrouwen in de minister gebeurd is in de besloten achterkamer van het bewindsliedenoverleg van de PvdA.?

    GroenLinks wil weten welke motieven achter het opzeggen van het vertrouwen schuil gingen. Het is duidelijk dat de minister niet optimaal functioneerde, maar er moet meer aan de hand zijn dan een geschil over het al dan niet registreren van criminele Antillianen.

    Femke Halsema
    Ineke Van Gent
    Tofik Dibi

    De Stentor:
    GroenLinks vindt het ,,beschamend” hoe de PvdA-top haar minister Ella Vogelaar ,,in een achterkamer” ten val heeft gebracht. De partij wil dat premier Jan Peter Balkenende en vicepremier Wouter Bos zich in de Tweede Kamer verantwoorden in een spoeddebat.

    Eventueel kan wat GroenLinks-leider Femke Halsema betreft Vogelaar daarbij zijn.

    1997083586_1999999572_foto344523_440x293

    Nadat het vertrouwen van de eigen partij weg was, kon Vogelaar volgens GroenLinks niet anders dan aftreden. ,,Het is slecht dat het opzeggen van vertrouwen in de minister gebeurd is in de besloten achterkamer van het bewindsliedenoverleg van de PvdA”, aldus Halsema.

    Dag:
    Vogelaar uitte op haar beurt kritiek op haar partij. De afgetreden minister vindt dat de PvdA nog steeds geen goed antwoord heeft op het immigratievraagstuk na het tijdperk-Fortuyn. “Er is geen duidelijke koers. Het accent ligt te veel op de harde aanpak. Maar we moeten nieuwe burgers ook perspectief bieden.” Vogelaar benadrukte dat ze ‘de klus graag had afgemaakt’.

    GroenLinks dreigde donderdag met een motie van wantrouwen tegen Vogelaar, omdat ze te weinig zou doen om burgers te betrekken bij het opknappen van de veertig probleemwijken. “Ik slaag er blijkbaar onvoldoende in om de positieve ontwikkelingen in de wijk over het voetlicht te brengen”, verzuchtte Vogelaar donderdag in een Kamerdebat.

    Trouw:
    Premier Balkenende heeft met respect kennisgenomen van het besluit van minister Vogelaar om haar ontslag aan te bieden aan de koningin. „Iedere minister kan voor de vraag komen te staan of een volwaardig functioneren nog langer mogelijk is.”

    Volgens Balkenende vergt het moed om die vraag onder ogen te willen zien. ” Die moed heeft mevrouw Vogelaar durven tonen, nadat de fractie die haar voordroeg voor het ministerschap het vertrouwen in haar had verloren”, zei Balkenende donderdagavond.

    De PvdA
    Lees het hier.

    Kakzak voor hondenbezitter

    (of althans zijn hond). Sorry hoor, maar dat woord komt niet van mij. De gemeente Overbetuwe heeft in de afgelopen jaren niet alles geleerd, maar wél hoe ze een persbericht voor het voetlicht moet brengen. Ik maak daar dankbaar gebruik van. En werkt het? Dat kan jij zeggen. Heb ik je volledige aandacht?

    Het is in ieder geval opgepikt door de Gelderlander. Figuurlijk gezien dan. Ik geloof dat de krant de goede interpretatie te pakken heeft. Er wordt niet gerefereerd aan dit bericht. De gemeente had wat hondebelasting over en geeft dat nu terug aan de burger door een pakketje met 10(?) kakzakken á €3,00 af te leveren met de hondepenning, zelfs de VVD kan trots zijn op dit beleid.

    Klimaatbewuste kakzak, klik op plaatje om te bestellen.

    Klimaatbewuste kakzak, klik op plaatje om te bestellen.

    Mij viel in het persbericht iets anders op. Ik bedacht dat ik het probleem waar over werd geschreven eerder was tegengekomen. Ergens diep in de grochten van mijn brein werden een aantal synapsen geactiveerd. En opeens stond het beeld daar. Beïnvloed door mijn blogs van de afgelopen dagen. In het persbericht zag ik het volgende:

    Niet-hondenbezitters ervaren soms overlast van honden. Iedereen vindt poep op de stoep vies. Ook worden (kinder)speelplaatsen vervuild met uitwerpselen. De gemeente vindt dit zeer ongewenst. Daarnaast zijn sommige mensen bang voor honden. Loslopende honden geven hen een onveilig gevoel. Loslopende honden kunnen ook voor verkeersonveilige situaties zorgen. Vandaar dat de gemeente nogmaals goed uitlegt waar een hond wel en niet los mag lopen. De campagne “Samen prettig buiten” is gericht op een positieve beleving van de openbare ruimte door zowel hondenbezitters als niet hondenbezitters. Hondenbezitters willen hun hond uit kunnen laten. Niet-hondenbezitters willen over straat kunnen lopen zonder poep aan hun schoen te krijgen of enthousiast begroet te worden door loslopende honden.

    Maar ik las dit:

    Burgers ervaren soms overlast van hangjongeren. Iedereen vindt geluidsoverlast vervelend. Ook worden (kinder)speelplaatsen vervuild met blikjes. De gemeente vindt dit zeer ongewenst. Daarnaast zijn sommige mensen bang voor jongeren. Hangjongeren geven hen een onveilig gevoel. Hangjongeren kunnen ook voor kritische situaties zorgen. Vandaar dat de gemeente nogmaals goed uitlegt waar hangjongeren wel en niet mogen komen. De campagne “Samen prettig buiten” is gericht op een positieve beleving van de openbare ruimte door zowel jongeren als andere burgers. Hangjongeren willen hun vrienden buiten ontmoeten. Andere burgers willen in hun tuin kunnen zitten zonder geluidsoverlast te krijgen of zich ingeperkt te voelen door hangjongeren.

    Als zelfs Pauw en Witteman een onderwerp oppikken, moet het wel goed zijn. Ik blog nog even door.

    %d bloggers liken dit: