Avondklok: Prinsenhof revisited

Daar zijn ze dan, zo’n vijftien jongeren. In de leeftijd van 14 tot 18 jaar. Sommigen werken anderen zitten nog op school. Ik zag ze al staan toen ik daar rond 20.00 uur aan kwam fietsen. In het donker ziet het er anders uit dan overdag. Eigenlijk is het knusser. Je bent je niet bewust van de grote open ruimte om je heen. Ik ben benieuwd wat ze me te zeggen hebben.

Hangjongeren (niet in Elst)

Hangjongeren (niet in Elst)

Het zijn jongens én meisjes. 90% van autochtone afkomst. De één komt langs na afloop van zijn werk bij de supermarkt, de andere komt met een vriend, voordat ze de nachtdienst bij Heinz ingaan. Ze komen uit Elst, maar een flink deel ook van daarbuiten. Ze zoeken een plek om te hangen en zijn neergestreken op de Prinsenhof.

Ze zijn aardig, spreken je aan met meneer. Praten erover of ik dit voor mijn werk doe, zijn wat verbaast als ik aangeef dat ik er ook niet had kunnen zijn. Zijn vooral geinteresseerd in wat ik verdien en waar ik werk. Het blijkt dat ze de beperkingen van hun eigen bestaan duidelijk ervaren.

Vandaag hebben ze allemaal een ID bij zich, vorige week heeft de politie een aantal jongeren meegenomen omdat ze géén ID bij zich hadden. Het blauwe bordje uit mijn voirge blog kennen zich niet, en naar 15 minuten lopen twee van hen naar het hek achter het doel, om het met eigen ogen te zien.

De discussie kennen ze niet, ze weten nauwelijks dat hier iets speelt. Sommigen zijn in het verleden wel tot na 22.00 uur geweest, maar de meesten geven aan dan alweer lang op huis aan gaan. Ze hebben best wel eens een keer met de buurt te maken gehad. Een bal die verkeerd terecht kwam. etc Het alternatief, het jongerencentrum van Elst OJC de uitvlucht kennen sommigen uit eigen ervaring. Men vindt het te saai en het publiek te oud.

Nadat ik een tijdje ben geweest is het hekje waar men normaal op zit, niet meer zo aantrekkelijk. De bups zoekt een plekje uit een eindje verder op. Ze zijn niet gekomen om met een raadslid te praten. Het blijft soms moeilijk om in te schatten of ze je iets wijs proberen te maken. Maar over het algemeen heb ik respect getoond en respect ontvangen. Een prettige ontmoeting.

Meer blauwe bordjes in Elst is in ieder geval niet de oplossingsrichting, het is eerder symptoom bestrijding, soms kan dat nuttig zijn. Nu zal het vooral een aanleiding zijn voor buurtbewoners om 1 minuut over tien de telefoon te pakken en de politie in te schakelen, de confrontatie wordt groter. Het zou helpen als mensen elkaar vaker opzochten. De jongeren blijven nu vooral een groep, waarvan men niet weet wat ze uitspoken, ze produceren geluid en daarmee vooral in zomermaanden overlast.

Advertenties

Avondklok: Prinsenhof bezocht.

bordje-detailHet veldje maakt een desolate indruk, als ik er met de fiets op rijd. Het is gelegen achter een wijkje met kleine woningen, waar naar mijn inschatting voornamelijk de nog zelfstandige ouderen van Elst wonen. Op het eerste zicht niets bijzonders: Een voetbalplein met twee doelen; een speeltuin voor de jongeren. Dé ideale plek om als jongere te vertoeven.

Tegen het hek achter één van de doelen zie ik vanuit de verte een iets blauws dat mijn aandacht probeert te trekken. Dichterbij gekomen blijkt dat dat het bewuste bordje is dat er voor moet zorgen dat de jongeren (en eventuele anderen) hier tussen 22.00 en 8.00 uur niet meer zullen rondhangen. Er dreigt, bij een succesvolle pilot, tal van dit soort bordjes in onze gemeente gaan verschijnen.

bordje-van-afstandZelf zit ik in dubio, is dit nu een praktische maatregel t.b.v. het voorkomen van overlast van jongeren? Of is het een fundamentele opschuiving in de beperking van de bewegingsvrijheid van de burger. Weegt het één op tegen het ander?  Is dit een eerste stap naar een paragraaf in de algemene plaatselijke verordening die aan gaat aangeven dat het verboden is om je na ’s avonds 22.00 uur met meer dan twee personen buiten te bevinden of is dat weer overdreven?

Als het gaat om een praktische oplossing moet ik het praktisch benaderen. De mensen die ik aanspreek verwachten weinig van het bordje, weinig van de gemeente en weinig van de politie. Ze hebben wel terechte bezwaren tegen de situatie die is ontstaan. De vraag is wel wat de rechtskracht van het bordje is als de jongeren zich net buiten het veldje bevinden achter de houten ingang of in de speeltuin bijvoorbeeld. En natuurlijk de mogelijkheden om te handhaven.

speeltuinDe aard van het afval in de struiken rondom het plein maakt duidelijk dat de plek ook wordt gebruikt voor om flink wat bier naar binnen te gieten. Het beeld dat in mijn hoofd ontstaat staat me tegen en ook ik vind op grond van dat beeld dat deze situatie moet veranderen. Net als de documentaire eergisteren over sex in kelderboxen, moeten we ons echter afvragen wat de jongeren beweegt om zich op deze manier te gedragen en te uiten. Het is duidelijk dat ze dit niet als “hun plek” zien, daarvoor gaan ze er te onbehouwen mee om en doen ze te veel om hun vrijheid hier op het spel te zetten.

vuil1De meiden die op dat moment het veldje oprijden, zul je hier ’s avonds niet vinden. Krantenberichten worden door meer mensen gelezen. Ze zijn er op uit getrokken om een werkstuk te maken t.b.v. hun school. Praktijk gericht leren. Ook dat zijn de jongeren die we hier op straat tegenkomen.

Ben benieuwd of ik hier vanavond ook anderen tegenkom.

Geluk III

geluk-chinees

Wat maakt jou gelukkig?

tot 16 november zal ik nav het verschijnen van het nieuwe boek van Femke Halsema (Geluk! Voorbij de hyperconsumptie, haast en hufterigheid) op die datum over aantal interpretaties van geluk bloggen. (naast mijn eigenlijke weblogs)

Eerder verscheen:

%d bloggers liken dit: