Schaatsen in Elst: een fantastisch winterfestijn

logowinterfestijnJe kunt doen met je school, je kunt het doen met de buitenschoolse opvang of gewoon met je familie. Hoe dan ook het blijft een speciale ervaring om te schaatsen in het hartje van het dorp Elst in Gelderland. Je ziet kinderen in alle soorten en maten, op gehuurde onderbinders of gekochte kunstschaatsen. Voor het eerst of reeds de 10de keer op de schaatspas die verkrijgbaar is. Het winterfestijn te Elst is wederom een succes.

Wij waren er afgelopen zondag, op tijd, op het heetst van de dag, rond half één kwam de temperatuur bijna tot aan het vriespunt, een koel briesje zorgde ervoor dat het niet al te koud werd. Gecombineerd met een bezoek aan het naastgelegen pannenkoekhuis “Hartelust” wordt het een feest voor de kinderen. En voor papa en mama natuurlijk, of opa en oma, tante, oom of wie je maar mee kan nemen.

De schaatsbaan wordt gerund door vrijwilligers (o.a. van rotaract) en is geïnitieerd door de rotary. wordt ondersteund door de ondernemersvereniging (die overigens nog steeds zomerse foto’s op haar website heeft staan) en de gemeente. De opbrengst gaat naar de realisatie van een skeelerbaan in Elst. Met de huidige buitentemperatuur valt het energiegebruik vast mee, de baan zou namelijk ook bij temperaturen boven 0 graden celcius gewoon hebben gefunctioneerd, maar nu is ook dat nadeel in een voordeel omgebogen.

Vandaag zat ik in de trein van Arnhem naar Elst, zoals iedere dag. Ik zat naast een paar mensen van wie de kinderen al een paar keer op de schaatsbaan waren langsgeweest. Ook zij waren zonder uitzondering positief. Uitgelaten zelfs.

Er is géen catch aan dit verhaal. Ik zou willen dat er in onze gemeente meer van dit soort initiatieven worden genomen door een samenwerking van partijen. Zo krijgen we volgend jaar, aan het eind van het jaar, nog veel meer positieve stukjes, die passen bij de tijd van het jaar. Een goed 2009 alvast allemaal, met veel initiatieven, doorzettingsvermogen en soms als het nodig is de kritische noot om iedereen scherp te houden, maar niet vandaag.

Tikken, klikken, klaar?

Ik hoorde het voor het eerst in een hotelkamer, tweede kerstdag. En ik denk dat ik het nog vaak ga horen, de komende periode. Waarom weet ik niet, maar “Tikken, klikken, klaar” ligt goed in het gehoor. Het reclame bureau dat deze campagne voor de overheid heeft ontwikkelt, heeft een hit gescoord. Alleen is dat op dit moment nog niet duidelijk.

Waarover het spotje op de televisie (of was het de radio?) precies ging, weet ik niet. Het had te maken met een campagne vanuit overheden, die duidelijk probeerde te maken dat het lang niet altijd meer nodig is iets op papier te doen, maar dat steeds meer digitaal kan worden afgehandeld. “tikken, klikken, klaar” geeft nu precies 4 hits op google. Ik verwacht dat dat de komende weken anders gaat worden.

Tot die tijd blijf ik gissen, waar het precies over ging, en welke overheid ons iets duidelijk probeerde te maken die avond. We hadden een gezellige dag achter de rug, in familieverband in Zeeuws-Vlaanderen, Hulst om preciezer te zijn. Een prettige dag, met een irritant einde dus, omdat dit me bezig blijft houden. Wie helpt me ervan af?

Van nature betrokken – our planet – kerstpakket

kerstpakketHeb jij er ook één gehad? Zo’n doos met inhoud? De kinderen worden er al niet meer enthousiast van. Ik moet zeggen, na het zeulen in de bus, op het station, achter op de fiets het huis in, was ik toch even benieuwd wat ik had binnen gehengeld dit jaar. Het zag er verantwoord uit. Maar was het dat ook?

Sommige zaken waren denk ik aantoonbaar verantwoord: Een pluche beest van “Kidsrights” en een karton “earth water” van de UNHCR. Maar wat moest ik aan met de roomboterwafels, thee, hot choco en theemints van “Van nature betrokken”. Het leek me wel een leuke slogan voor de gemeente raadsverkiezingen. “GroenLinks: van nature betrokken” of “GroenLinks: natuurlijk betrokken”. Maar was het product ook verantwoord? Op internetkerstpakket2 kwam ik niet verder. Wel referenties naar website van kerstpakket leveranciers, maar niet naar de oorsprong van de producten, ook niet op de doos overigens. Hetzelfde gold voor de wijn en de bonbons van “our planet”. Een prachtig logo waarop de aarde werd afgebeeld, zeer verantwoord afgebeeld. Het lijkt een goed idee om deze bonbons op te eten. Of ik er ook iets of iemand mee help wordt me nergens duidelijk.

Moet ik dit nu ook gaan wantrouwen? Wie helpt me uit de droom. Ik wil genieten, me te goed doen aan al dat lekkers, ik wil het doen met de gedachte dat het extra helpt of met de gedachte dat het helemaal géén donder kan schelen. Maar nu overheerst twijfel. Ik weet het wel, dat maakt duidelijk dat ik besta, maar geeft me geen antwoorden.

Burgers boos na schrappen €50,-

Op voordracht van GroenLinks schrapt een brede meerderheid in de raad het voorstel van het College om extra geld vanuit de September circulaire terug te geven aan alle burgers in de vorm van een korting van €50, – op de afvalstoffenheffing voor ieder gezin. De 50,- euro vanuit het rijksbeleid voor minima wordt natuurlijk wel gewoon uitgekeerd.

Ik had al beloofd terug te komen op de raadsvergadering van afgelopen dinsdag. Bij deze dus. Het voorstel waar het hier om gaat had ik al eerder aangekondigd op deze weblog.

Dat het schrappen van de algemene €50,0 niet goedvalt bij de inwoners van Overbetuwe is begrijpelijk. Het was te voorzien geweest, dat dit opgepikt zou worden door de media en in onze gemeente lokaal tot een politieke media discussie zou leiden. In een commentaar van vandaag noemt de Gelderlander het opmerkelijk dat juist GroenLinks dit voorstel steunt. Op onze website gaan we nog eens in hoe we er in staan. Je zou kunnen zeggen dat als je geknipt wordt stil moet zitten, maar in dit geval kies ik liever voor de lijn om onze standpunten nog eens nadrukkelijk aan de orde te stellen.

We vinden dat de sterkste schouders de zwaarste lasten moeten dragen. Extra steun moet niet terecht komen bij 18.000 gezinnen, maar bij de 2.000 die dat het meest nodig hebben, voor hen kan je dan echt wat doen. Met de huidige gang van zaken ligt er in ieder geval een opdracht voor GroenLinks om richting de kadernota met voorstellen te komen om het minimabeleid werkelijk te versterken.

De raad stemde ook tegen de wens van de gemeente tot het goedkeuren van het bestemmingsplan waarin een inmiddels uitgevoerd artikel 19.2 procedure werd geformaliseerd. Het ging over het uitgraven van een stuk grond en de aanleg van natuurvriendelijke oevers daarbij. Ook GroenLinks stemde tegen en wederom hebben we dan wat uit te leggen. Het is onze indruk dat in dit traject de burger (in de geval agrariers) te weinig betrokken zijn en hun argumenten te gemakkelijk terzijde zijn geschoven. Dat komt in onze gemeente regelmatig voor en dit was dan ook met name een signaal naar het college om dit in het vervolg beter op te pakken.

In de praktijk zal het onthouden van goedkeuring waarschijnlijk weinig gevolgen hebben. Verwachting is dat het bestemmingsplan in een latere fase opnieuw zal worden aangeboden in min of meer dezelfde vorm. Of zou het dreigement van de wethouder dat de provincie hier wel eens kon gaan ingrijpen werkelijk hout snijden?

Het derde punt dat ik eruit wil lichten is dat de uitgangspunten voor het Centrum voor Jeugd en gezin met algemene stemmen werd aangenomen. Het debatje in de raad was vooral bedoeld om het standpunt van het college scherp te krijgen. GroenLinks Overbetuwe wil dat het centrum van jeugd en gezin géén bureaucratische laag wordt en tegelijkertijd ook géén wassen neus. Ook moeten de bestaande organisaties in de gemeente nadrukkelijk worden uitgenodigd mee te denken over het inrichten van het CJG. Een passieve houding en achteroverleunen van die organisaties zou een gemiste kans zijn.

Tot slot de motie rondom “Theater de Kik”. Deze werd breed gesteund, maar of de initiatiefnemers van het theater er nu mee opschieten is de vraag. Het lijkt er op dat het college hier pas in september op wil terugkomen. Dat betekent in mijn ogen dat er een gerede kans is dat dit dossier pas na de verkiezingen van 2010 op de agenda komt te staan. Gemeente politiek is een kwestie van lange adem.

Schoen gooien naar Bush: 98.857.116 hits so far!

Voor wie het ook wil proberen!!! Het werkt aanstekelijk. De website is voor de hoogste bieder te koop op ebay. 3.433 britse ponden tot nu toe is het hoogste bod. Nederland staat op dit moment op de 17de plaats met het aantal raakgegooide schoenen. Dat kan beter!

schoengooien

Chocolat of Equilibrium

chocolat1Na een intensieve raadsvergadering gisteren, waarover later meer, wil ik me vanavond ontspannen. Genoeg films op de TV. Ik moet kiezen, Chocolat of Equilibrium. Twee totaal verschillende films, voor een ander publiek, denk je dan. Maar in feite hebben ze hetzelfde thema: Een relatief stabiele samenleving wordt uit balans gebracht door events van buiten die de passie in de mens losmaken.

Chocolat speelt zich af in een Frans dorpje waar de komst van een chocolade winkel de dorpelingen in vervoering brengt. De eigenares van de winkel weet precies met welk type chocola ze het leven van de dorpelingen iets interessanter kan maken.De burgemeester van het dorp is niet blij met deze verstoring van de dagelijkse gang van zaken in het dorp en doet er alles aan het dorp weer in zijn oorspronkelijke rust terug te brengen.

Equilibrium speelt zich ergens in de toekomst af. In een totaal verkildeequilibrium samenleving is de machthebber “the father” er op uit ieder gevoel uit te bannen, om zo een ideale samenleving te creeeren zonder moord en doodslag. Naast een serum die mensen het gevoel ontneemt, zal het niet verbazen dat om dat te bereiken vooral moord en doodslag nodig zijn. Het verzet probeert gevoelsitems (muziek, beeldende kunst en nutteloze gebruiksvoorwerpen) te bewaren voor het nageslacht. Het in aanraking komen met deze items kan het equilibrium, net als in chocolat, verstoren met “desastreuze” gevolgen.

Uiteindelijke is het equilibrium in beide films niet te handhaven en overwint het gevoel (met de liefde als inspiratiebron natuurlijk, maar dat is nu eenmaal altijd zo in Amerikaanse films).

De films draaien in feite ook om thematiek die Femke Halsema in haar boek Geluk aansnijdt, waar ze beschrijft dat ze Balkenende de vraag voorlegt of de staat zijn burgers moet vertrouwen, ook al leidt dat tot enig en misschien zelfs aanzienlijk misbruik van sociale voorzieningen, of moet de staat zijn dinocrocburgers wantrouwen, ook lijden de goeden daarmee onder de slechten? (pag. 107). In equilibrium wordt dit wantrouwen tot in details doorgevoerd, met een totalitaire staat als gevolg. In het Franse dorpje onderdrukt de bevolking zijn gevoelsleven om te voldoen aan maatschappelijke controle en een “veilige” omgeving.

Na Equilibrium, die ik uiteindelijk besloot te kijken (voor degenen die Chocolat nog niet hebben gezien, zou ik aanraden die eerst te zien), volgde “Dinocroc”. De titel zegt alles, ik hoef dus niet uit te leggen waarom ik die niet meer heb gekeken.

Bloemen zijn rood, jongeman.

bloemen1Geïnspireerd door door René Kerkwijk de tekst van een nummer van Gerard van Maasakkers, die mijn ziel diep raakt. Eigenlijk is de songtekst niet genoeg en moet je het nummer horen. Dat kan hieronder ook.  Het is interessant hoe je door een ander aangestoken toch weer nieuwe dingen leert over zaken, die je niet wist.

Het lied speelt een grote rol in het onderwijs over de sociaal-pedagogische ontwikkeling van kinderen. Waarom dat spreekt voor zich denk ik, als je het hebt gehoord:

of als live optreden van Arjan Lammerts en Ronald Naar.

Ergens las ik over het Engelse origineel:  “The song illustrates the beauty of seeing things differently- thinking outside the box and accepting people- being creative and beating to your own drum” Voor de Nederlandse vertaling staat dat statement nog steeds overeind.

De Engelse uitvoering van Zain Bikha is toch wel anders dan het de Nederlandse

of kies voor éen van de ander negen uitvoeringen die verwijzen naar Chapin.

Nu de tekst, onder de tekst nog wat verdere referenties.

BLOEMEN ZIJN ROOD

(“Flowers are red”, Harry Chapin. Ned. tekst Gerard van Maasakkers)


’n Jungske ging vur ’t uurst naor school, hij kreeg ’n vel papier en krijt
en hij kleurde en kleurde ’t hul vel vol, want kleure, da vond-ie fijn.
Mer de juffrouw zei “Wat doe je daar, jongeman ?”
“Ik teken bluumkes, juffrouw”
Ze zei “We doen hier niet aan kunst, jongeman,
bloemen zijn rood en de lucht is blauw.
Je zult er rekening mee moeten houden; je bent hier niet alleen.
Als alle kinderen ‘ns deden zoals jij, waar moest dat dan toch heen, ik zeg je:

Refrein:
“Bloemen zijn rood, jongeman, blaadjes zijn groen.
’t Heeft geen enk’le zin om ’t anders te zien,
dus waarom zou je ’t dan nog anders doen.”

Mer ’t jungske zei:
“Ja mer juffrouw, d’r zijn zoveul kleure bloeme,
zoveul kleure blaadjes, zoveul kleuren, overal,
zoveul kleure zijn nie op te noeme mer ik zie ze allemaol”.

Mer de juffrouw zei “Je bent ondeugend, jongeman
je kliedert en je Nederlands is slecht.
Ik weet zeker dat je ’t alletwee veel beter kan, ik wil dat je herhaalt wat ik zeg:

(Refrein)

Mer ’t jungske zei:
“Ja mer juffrouw, d’r zijn zoveul kleure bloeme,
zoveul kleure blaadjes, zoveul kleuren overal,
zoveul kleure zijn nie op te noeme mer ik zie ze alemaol”.

Mer de juffrouw zei: “Dit duurt me nou te lang,
je moet maar weten hoe ’t hoort”
en ze zette ’t jungske op de gang (“Voor je bestwil” enzovoort).
Mer hij werd bang, zo na ‘nen tijd klopte zachtjes aan de deur.
En hij zei “Juffrouw, ik heb wel spijt” en hij kreeg ’n kleur toen-ie zei:

Refrein:
“Bloemen zijn rood, blaadjes zijn groen,
’t heeft geen enk’le zin om ’t anders te zien
dus waarom zou ik ’t anders doen”.

Mer d’n tijd ging dur, gao altijd dur en hij ging naor de tweede klas
en de juffrouw was hul anders dan die daorvur, ze was nieuw, ze was er pas.
En ze lachte vriendelijk toen ze zei “tekenen doe je voor je lol,
je krijgt genoeg papier en krijt van mij, teken maar je hele vel vol.”
Mer ’t jungske tekende bloeme, gruun en rood, en in de rij,
en toen de juffrouw vroeg waorum kreeg-ie weer ’n kleur, en-ie zei:

(Refrein)

Meer informatie via Gerard van Maasakkers

Anderen waren mij voor met bloggen over dit nummer:

SP collega Paul Lempens

Emiel Kanters die schrijft over leren, ict en advies.

Jacobdus doet met het lied een oproep aan Verdonk en Wilders.

Gerard maakt heel wat los op het Forum van VeniceTalk.

MissT bracht mij op het spoor van een verhaal over een jongetje. Geschreven door Helen E. Buckley, “The little boy” in het Engels. Meer referenties via Google.

En zo ben je dan toch weer meer dan een uur verder op een simpele songtekst van een prachtig nummer. Mijn dochters gaan dagelijks naar school, ik zie dat ze heel veel leren, te zien wat ze afleren is een stuk moeilijker.

%d bloggers liken dit: