Chocolat of Equilibrium

chocolat1Na een intensieve raadsvergadering gisteren, waarover later meer, wil ik me vanavond ontspannen. Genoeg films op de TV. Ik moet kiezen, Chocolat of Equilibrium. Twee totaal verschillende films, voor een ander publiek, denk je dan. Maar in feite hebben ze hetzelfde thema: Een relatief stabiele samenleving wordt uit balans gebracht door events van buiten die de passie in de mens losmaken.

Chocolat speelt zich af in een Frans dorpje waar de komst van een chocolade winkel de dorpelingen in vervoering brengt. De eigenares van de winkel weet precies met welk type chocola ze het leven van de dorpelingen iets interessanter kan maken.De burgemeester van het dorp is niet blij met deze verstoring van de dagelijkse gang van zaken in het dorp en doet er alles aan het dorp weer in zijn oorspronkelijke rust terug te brengen.

Equilibrium speelt zich ergens in de toekomst af. In een totaal verkildeequilibrium samenleving is de machthebber “the father” er op uit ieder gevoel uit te bannen, om zo een ideale samenleving te creeeren zonder moord en doodslag. Naast een serum die mensen het gevoel ontneemt, zal het niet verbazen dat om dat te bereiken vooral moord en doodslag nodig zijn. Het verzet probeert gevoelsitems (muziek, beeldende kunst en nutteloze gebruiksvoorwerpen) te bewaren voor het nageslacht. Het in aanraking komen met deze items kan het equilibrium, net als in chocolat, verstoren met “desastreuze” gevolgen.

Uiteindelijke is het equilibrium in beide films niet te handhaven en overwint het gevoel (met de liefde als inspiratiebron natuurlijk, maar dat is nu eenmaal altijd zo in Amerikaanse films).

De films draaien in feite ook om thematiek die Femke Halsema in haar boek Geluk aansnijdt, waar ze beschrijft dat ze Balkenende de vraag voorlegt of de staat zijn burgers moet vertrouwen, ook al leidt dat tot enig en misschien zelfs aanzienlijk misbruik van sociale voorzieningen, of moet de staat zijn dinocrocburgers wantrouwen, ook lijden de goeden daarmee onder de slechten? (pag. 107). In equilibrium wordt dit wantrouwen tot in details doorgevoerd, met een totalitaire staat als gevolg. In het Franse dorpje onderdrukt de bevolking zijn gevoelsleven om te voldoen aan maatschappelijke controle en een “veilige” omgeving.

Na Equilibrium, die ik uiteindelijk besloot te kijken (voor degenen die Chocolat nog niet hebben gezien, zou ik aanraden die eerst te zien), volgde “Dinocroc”. De titel zegt alles, ik hoef dus niet uit te leggen waarom ik die niet meer heb gekeken.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: