Nertsenfarm kan uitbreiden.

Marterachtige

Marterachtige

De Tweede Kamer heeft al besloten dat deze bedrijfstak in tien jaar moet worden afgebouwd. Als de Eerste Kamer dit voorbeeld volgt vrezen de bedrijven dat het in vier tot vijf jaar gedaan is. Toeleveranciers krijgen een te kleine afzet markt om effectief een halffabrikaten aan te leveren. Maar een bedrijf in Valburg kan nu uitbreiden.

De uitspraak van de raad van state is niet direct een verrassing. Als je de berichtgeving mag geloven was de case van het bedrijf erg sterk. Overbetuwe is toch al een regio waar veel nertsenfarms hun plek vinden. Een behoorlijk aantal van de 200 bedrijven in Nederland is in deze regio te vinden. Nederland staat

Mustela Martes

Mustela Martes

wereldwijd op de derde plaats met dit exportproduct. Ons bruto nationaal product wordt jaarlijks opgehoogd met de prijs van 3,5 miljoen (3.500.000) nertsen. Wat brengt zo’n diertje eigenlijk op in de handel?

De handelaren rechtvaardigen hun gedrag met de bekende drogredenen. Wij behandelen ze misschien een beetje slecht, maar dan voorkomt dat ze ergens anders heel slecht worden behandeld. En ook: Als wij ze niet fokken doet iemand anders het wel. Met dit soort rechtvaardigingen kun je veel fout beleid goedpraten en dat gebeurd dan ook veelvuldig. Het toont een gebrek aan waarden in een deel van de maatschappij, zelfingenomenheid en hebzucht. Wat lag er ook weer ten grondslag aan de wereldwijde crises?

Kiekeboe

Kiekeboe

De komende periode blijft politieke druk om deze bedrijfstak uit te bannen noodzakelijk. Bont voor dieren voert al een lange strijd, die nu eindelijk succes dreigt te krijgen. Ondersteuning blijft echter nodig. Dat kan door het tekenen van de petitie.

Eigenlijk ga ik er van uit dat het bedrijf in Valburg niet zal uitbreiden. De wet zal toch wel een clausule hebben dat de vergoeding voor uitfasering van het bedrijf is gebaseerd op het peiljaar dat de wet ingaat. Anders kunnen we nog wat uitbreidingen tegemoet zien de komende periode. Toch eens in de gaten houden wat er binnen de gemeentegrenzen gaat gebeuren de komende tijd.

TAOS: The Age Of Stupid.

The age of Stupid

The age of Stupid

De klimaatfilm is in premiere gegaan. Vanavond was het zover. Een nieuwe film die ons de weg probeert te wijzen richting de toekomst. Een film over de klimaatsverandering die ook weer de nodige kritieken zal oproepen. Dillema’s worden getoond, gevaren beschreven. Wat moeten we nu doen, om over 40 jaar géén spijt te krijgen, dat is het centrale thema van Taos. Althans dat denk ik nu.

De eerste reacties over de premiere:

Stupid inderdaad: het mist een concrete aanzet om iets te gaan doen! http://www.duurzaamnieuws.nl/mvo/bericht.rxml?id=52762&title=Stupid%2C%20inderdaad

Somberheid en optimisme: http://www.ad.nl/ad/nl/1008/Planet-Watch/article/detail/432116/2009/09/22/Somberheid-en-optimisme-na-start-klimaatfilm.dhtml

Terugblik op een stom tijdperk: http://www.volkskrant.nl/binnenland/article1293128.ece/Terugblik_op_een_stom_tijdperk

En google news voor iedereen die verder wilt weten wat er de laatste 24 uur allemaal in het nieuws is verschenen.

Vegas in de woestijn

Vegas in de woestijn

Voor verdere verdieping:

Website The age of stupid: http://www.ageofstupid.net/

In de internet movie database: http://www.imdb.com/title/tt1300563/

Op youtube trailer:

Op youtube the making of:

51 minuten the making of: http://www.guardian.co.uk/environment/video/2009/mar/02/age-of-stupid-making-of

nrc next over de film: http://www.nrcnext.nl/blog/2009/09/21/the-age-of-stupid-komt-eraan/ Vooral het commentaar op de blog opent je ogen.

Dat GroenLinks, net als ik, inmiddels iets van marketing begrijpt blijkt wel uit: http://tweedekamer.groenlinks.nl/premiere+age+of+stupid

De film draait overigens in Den Haag, Groningen en Leuven: http://www.biosagenda.nl/film_the-age-of-stupid_19470.html

Al het nieuws over de film bij Google News:  http://news.google.nl/news/search?pz=1&ned=nl_nl&hl=nl&q=the+age+of+stupid+

Nog goede aanvullingen op het bovenstaande? Laat het me even weten.

Not stupid, maak dat maar waar.

Not stupid, maak dat maar waar.

Werken aan Droom

Hier kun je werkelijk wegdromen.

Hier kun je werkelijk wegdromen.

Het is een mooi initiatief, de Droom in Elst. Een restaurant tussen station en bedrijventerrein de Aam. Het is een initiatief van stichting de Driestroom, een organisatie die zorg en ondersteuning biedt aan volwassenen met een verstandelijke beperking en kinderen met een ontwikkelingsachterstand. Eerder dus door een restaurant te starten nu door dat te combineren met het inrichten van flexplekken. Mensen kunnen daar wanneer de A325 vast staat, of wanneer hun thuiswerkplek even niet beschikbaar is aanschuiven achter computer en internetverbinding en op aangename wijze hun rol als werknemer invullen.

Een pracht idee, dat navolging verdient in de rest van het land. Sommige wegrestaurants of hotels aan de snelweg proberen met hetzelfde concept hun klandizie te verhogen en op termijn zal dat een rol gaan spelen bij het oplossen van het file probleem en flexibilisering van arbeidsinzet van mensen. Waarom in je eentje thuiswerken, als je ook dicht bij huis terecht kunt op een werkplek waar je anderen ontmoet en in een omgeving die je beter faciliteert dan je thuiswerkplek?

Een aantal jaar geleden was er een investering gepland in verbreding van wegen om de filedruk met een bepaald percentage terug te dringen. Als je het narekend kom je er achter dat je voor met het bedrag wat nodig is voor verbreding, al die mensen een jaar lang gratis een werkplek kunt verschaffen dichtbij huis. Met hetzelfde resultaat: verminderende filedruk. Bijkomend voordeel is de verminderde reistijd, interactie met anderen en contacten die kunnen leiden tot nieuwe initiatieven.

Het bedrijf waar je werkt heeft een contract voor een aantal werkplekken in dit landelijk net van flexplekken in flexkantoren, dat ontstaat in de buurt van verkeersknooppunten (weg en rail). Met een bedrijfspas meld je je aan bij je werkplek, de telefoon wordt geconfigureerd op jouw nummer de computer wordt ingesteld op je bedrijfsnetwerk, je schuift aan en jij en je collega’s merken niet eens meer dat je elders zit te werken. Deze flex kantoren hebben vanzelfsprekend de nodige faciliteiten zoals koffiezetapparaten, printers vergaderzalen etc. waardoor de mensen die er gebruik van maken optimaal worden  gefaciliteerd.

Vaders en moeders zijn eerder thuis, bedrijven hoeven minder te investeren in kantoorlocaties, werplekken worden efficienter gebruikt, waardoor er minder kantoren nodig zijn, minder auto kilometers, minder vervuiling. Het is niet echt een droom… (misschien een beetje)…. maar gewoon een goed idee.

Hoop dat dat idee bij de Droom aanslaat en helpt meer initiatieven op dit gebied in Nederland te laten starten. En dat veel gehandicapte medemensen er een zinvolle plek vinden om te kunnen werken aan dienstverlening t.b.v van andere werknemers.

Binnenkort ga ik er eens een kijkje nemen. Zoek volgende week vrijdag nog een werkplek van 15.00 tot 17.00 uur. Waar kan ik reserveren?

Einde Wilhelminahuis?

Soms haalt de actualiteit je in. Twee dagen geleden beschreef ik nog mijn zorg om het Wilhelminahuis. Nu hoor ik vanavond rechtstreeks van de eigenaar dat het gaat sluiten. Personeel wordt ontslagen en per 1 januari is het dicht. De eigenaar gaat met pensioen. Hij is inmiddels de 65 gepasseerd.  Clienten worden in overleg met de familie ergens anders geplaatst. Het zoeken met samenwerking met andere partijen heeft niets opgeleverd en het pand, met tuin en uitbreidingsbestemming worden verkocht.

Het Wilhelminahuis gaat dicht…

… eeuwig zonde….

TBS kliniek Zetten revisited.

En weer was het aan de orde in de politieke arena. Op de agenda van de commissie GFZ stond een raadsbesluit die het resultaat zou hebben dat de gemeente Overbetuwe zijn medewerking aan de bouw van de TBS kliniek zou opzeggen. Technisch gezien heet het dat de gemeenteraad het besluit neemt “geen medewerking te verlenen aan het opstarten van een procedure ex artikel 19, eerste lid WRO voor realisatie van het FPC ‘De Lingeburght’.”

Om dat te kunnen doen had de gemeenteraad voor de zomer het delegeren van de bevoegheid aan het college ongedaan gemaakt. Dat kon omdat dit één van de laatste procedures was die onder de oude Wet Ruimtelijke Ordening valt. En het was nodig omdat het toch wel de raad zelf zou moeten zijn om de rechtskracht van het besluit te verstevigen. En misschien ook wel een beetje omdat het college van B&W niet echt zin had dit zelf te initiëren.

Na mijn vorige blog over dit onderwerp die werd geschreven na aanleiding van de uitspraak van de voorzieningenrechter, werden andere partijen stuk voor stuk over de streep getrokken. Eerst D66, later volgende VVD, CDA en tenslotte Gemeenten Belangen Overbetuwe (GBO). Daarmee was het draagvlak voor de TBS kliniek weg. Alleen de PvdA als grote partij steunde de komst van de kliniek nog. Op weg naar de verkiezingen van 2010 een dappere en consequente keuze.

Tbs Kliniek Zetten

Tbs Kliniek Zetten

GroenLinks is in Overbetuwe vanaf het begin aan kritisch geweest op de wijze waarop het proces werd aangepakt, gezamenlijke brieven vanuit de politiek richting de bevolking hebben wij bijvoorbeeld nooit ondertekend. Daarnaast werden de plannen t.a.v. de Lingeburcht zo onduidelijk dat dat voldoende was voor ons om oppositie tegen de plannen te blijven voeren. Steeds zijn we blijven uitspreken dat we het TBS systeem volledig ondersteunen.

locatie TBS Kliniek Zetten

locatie TBS Kliniek Zetten

De vraag blijft hangen waarom het college niet al in 2007 heeft gezien dat het discutabel zou zijn of de plannen binnen het bestemmingsplan gerealiseerd zouden kunnen worden. Na het voeren van een goede discussie zou dan het besluit hebben kunnen vallen om al dan niet het huidige besluit aan de raad voor te leggen en eventueel een artikel 19.1 procedure in gang te zetten.  Vanuit de positie van het college was de kans van slagen groter geweest, vanuit GroenLinks gezien was de discussie zuiverder gevoerd.

Aan het eind van de maand zal de raad het bovenstaande besluit bekrachtigen. Het college zal daarna het besluit nemen dat de bezwaren die zijn voorgelegd aan de bezwarencommissie, gegrond worden verklaard. Ergo: De TBS kliniek past niet binnen het bestemmingsplan. Het is dan aan de initiatief nemers om voor de rechter te betogen dat hun plannen wel passen.

Gezien het feit dat op een technisch detail (hoogte van de ommuring) de plannen dat niet doen, lijkt me de kans van slagen erg klein.

En daarmee komen we tot de essentie. Dit dossier levert alleen verliezers. De bewoners van Zetten hebben er de afgelopen drie jaar alleen maar voor gezorgd dat iets er niet komt. Die energie hadden ze liever aan iets anders besteed. De initiatiefnemers vanuit de Heldring stichting hebben gestreden voor iets wat uiteindelijk niet wordt gerealiseerd. Ook een verspilling aan energie dus. De raad van de gemeente Overbetuwe heeft in een proces gezeten, waar ze voor hun gevoel nauwelijks sturing aan konden geven. Laten we in hemelsnaam gaan kijken hoe dit soort trajecten in de toekomst anders gaan doen. GroenLinks Overbetuwe staat open voor suggesties.

Waar is Laura?

Update 20-12-2009: Deze blog is geschreven op 15 september 2009. Vandaag wordt bekend dat Laura daadwerkelijk is verdwenen en vermist is, met een briefje zover ik begrijp uit het bericht in NRC Handelsblad.

Na terugkomst van mijn vakantie was heel Nederland in rep en roer. Dagelijks werden wij blij gemaakt, met nieuwe berichten en iedereen had er een opinie over. Nu is het alweer een paar dagen stil. En ik moet zeggen ik mis haar een beetje. Die 13 jarige zeezeilster die de wereld rond wil zeilen: Laura Dekker.

Laura Dekker

Laura Dekker

Het laatste bericht dateert alweer van vijf dagen geleden in het AD. Zou ze stiekem dan toch vertrokken zijn? ’s nachts het huis uitgeslopen, haar vader laten slapen. Voorzichtig de touwen van de boot losgemaakt. De zeilen gehezen en daar ging ze, het ruime sop kiezend. Ik denk dat ze dan nu in de buurt van Spanje kan zijn.

Jan Smit zingt over Laura. Het is een heel andere Laura. De inhoud van het past helemaal niet bij het verhaal van de zeezeilster. Toch associeer je de één met de ander.

Zo werd Laura een fenomeen. Publiciteits stunt, Publiek bezit, ouderlijke macht, overheidsingrijpen, het kwam allemaal aan de orde. Tegen die achtergrond werden een paar fundamentele discussies gevoerd. Hoe ver gaat overheidsbemoeienis? Hoe verloopt de mentale ontwikkeling van mensen? Slaan overheidsintanties door vanuit de angst achteraf aangesproken te worden (zie bijv ook weeralarm)?

En Laura? Niemand kent haar eigenlijk, ze is een symbool geworden. Voor de een een symbool van kracht en doorzettingsvermogen, voor de ander een symbool van domheid en naieviteit. Extremen kunnen ver uit elkaar liggen.

Zelf hoop ik dat ik mijn eigen dochters iets van de gedrevenheid van Laura kan meegeven. Dat ze ooit met alles wat ze in zich hebben gaan voor een groots doel. Als dat op 13 jarige leeftijd is, het zij zo. Het mag ook wel wat later.

Zorg om zorg Wilhelminahuis

Het Wilhelminahuis in Valburg zit in zwaar weer. Doordat financiele geldstromen anders ingericht worden, komt het zorgcentrum in problemen. Hierdoor dreigt een einde te komen aan het opvangen van bewoners die afhankelijk zijn van verpleging in hun eigen omgeving. Als dat daadwerkelijk zou gebeuren verliest het dorp Valburg en daarmee de gemeente Overbetuwe één van zijn markante instellingen op dit gebied.

Het zorgcentrum komt in het nieuws door de beantwoording van vragen van SP kamerlid Renske Leijten door staatssecretaris Jet Bussemaker

Het Wilhelminahuis met zijn prachtige tuin

Het Wilhelminahuis met zijn prachtige tuin

Het Wilhelminahuis is al jarenlang een onderwerp van aandacht in de lokale politiek van deze gemeente. In de vorige raadsperiode zorgde GroenLinks dat er een meerderheid werd gevormd voor uitbreiding van de instelling ten koste van de magnifieke tuin. Dat was voor de fractie een zware dobber. Inmiddels is de uitbreiding nog steeds niet tot stand gebracht en zoekt de instelling naar partners om het hoofd boven water te houden.

Vooralsnog is onduidelijk wat het probleem precies is. De minister antwoordt op vragen dat het niet kan liggen aan aanpassingen van de AWBZ, maar het gezocht moeten worden in de gelden die vanuit de gemeente wordt toegewezen aan de instelling ikv de WMO. Eigenaar van het zorghuis geeft aan dat de oorzaak wel degelijk gezocht moet worden in bezuinigingen vanuit de AWBZ. GroenLinks zal de gemeente dinsdag vragen stellen over hoe die tegen de zaak aankijkt.

Feit is dat deze instelling niet de enige is waar op dit moment het water aan de lippen staat. Ook elders in het land doen zich soortgelijke gevallen voor. Voor GroenLinks is dat onacceptabel, zorg dichtbij huis in de eigen omgeving staat voor ons hoog in het vaandel. Het zou doodzonde zijn als hier in Valburg een einde aankomt. De vraagtekens rondom het zorgcentrum helpen daarbij niet.

Dus college neem initiatief, kijk waar de schoen wringt en onderneem actie waar mogelijk! Wij hebben géén enkele moeite u daarin te steunen.

Overslagcentrum langs Betuwe Route

En weer is Oosterhout de dupe, na de Betuwe route, doortrekking van de A15, het Betuws Bedrijven Park en de aanleg van een nieuw pompstation op 9 meter boven het maaiveld wordt nu het plan voor een overslagpunt weer van stal gehaald.

Degene die het “nieuws” brengt is Marijke van Haaren gedeputeerde van de provincie Gelderland: “Van Haaren wil een veel groter deel van het vrachtvervoer in Gelderland via water en spoor laten verlopen.” Op zich niet zo’n raar standpunt voor een voorzitter van de Nederlandse Vereniging voor Binnenhavens, een vereniging van Overheden,  en ex-wethouder van Ede waar in het verleden een rail service centrum was gevestigd (bestaat het nog?). Vos logistics die actief was in Ede heeft in het verleden aangegeven ook interesse te hebben in de locatie Valburg.

Hoewel een rail overslagpunt nooit uit de planvorming van het gebied verdwenen is, blijft het de vraag wat deze nieuwe impuls vanuit de provincie zou kunnen betekenen. Het gebied rond Ressen waar enige monumentale panden staan wordt met rasse schreden minder leefbaar en de vraag is wat een rail service centrum betekent voor de verkeersafhandeling rondom de A15 en  de as Oosterhout-Elst. Door het nieuw te vestigen Betuws Bedrijvenpark zal het aantal verkeersbewegingen toch al fors toenemen en is in de planvorming alleen in het gareel te krijgen door het plaatsen van een zogenaamde “knip” op de Griftdijk nabij Oosterhout.

De doelstelling die Marijke van Haaren nastreeft, namelijk het verminderen van vervoer op de weg, is lovenswaardig. Het is echter de vraag of de voorgestelde ontwikkelingen daar genoeg aan bijdragen. Het aansluiten van de Betuwelijn op het Duitse achterland kon wel eens veel effectiever zijn om dat te bereiken.

In de gemeenteraad van Overbetuwe van gisteravond bleek ook dat de verschillende overheden in het gebied nog aan het studeren zijn of alle plannen aldaar elkaar op bepaalde aspecten niet in de weg zitten. We moeten dan denken aan vragen als zal het fijnstof gehalte zoals dat door het Betuws Bedrijven Park wordt veroorzaakt, de geplande woningbouw in het gebied niet verstoort. Ze zitten daar flink op te puzzelen. Een overslagcentrum lang de Betuwe Route zal die puzzel alleen maar uit meer stukjes laten bestaan en ingewikkelder maken.

In Memoriam: Ikariam

Ikariam was speels, grootsaardig en geweldig. We beleefden samen vele spannende uren. Soms hadden we ruzie, dan gebeurden de dingen niet zoals ik ze bedacht had, of waren er spelbrekers. Soms was onze saamhorigheid groot. We deelden lief en leed. Ikariam stelde hoge eisen. Wilde eigenlijk altijd bij je zijn en andersom.  Ook als je ergens anders was, was hij in gedachten bij je. Wat zou hij doen,  was hij onder vrienden of alleen. Was het gezellig of waren ze aan het strijden? Hele zondagen brachten we samen door bij mooi weer of bij regen. En ook onze avonden waren vaak samen gevuld. Soms namen we pas ’s ochtends om vier uur afscheid.  De gezelligheid werd verhoogd met een hapje en een drankje.  Ikariam stelde eisen aan onze relatie. In het begin weinig, maar later steeds meer.

Ik maakte mezelf wijs dat dat wel kon, het was leuker om de tijd samen met Ikariam door te brengen dan voor de televisie. Mijn gezin, mijn kinderen, mijn werk en mijn hobbies lijden er toch niet onder? Ik had een goede vriend ontmoet en die wilde ik beter leren kennen. Die goede vriend bracht een vriendenkring met zich mee met allemaal gezellige en interessante mensen. Ik leerde van hen dingen die ik anders nooit van mijn leven had geleerd.

Zo was daar Ladyhawk, ze intrigeerde me al van het begin, toen ze op afstand bleef, later kwam ze dichterbij, heel dichtbij. Verder had je Andromeda een bijzondere dame, gevoelig en recht door zee. Je had Kishan een jonge vechtersbaas. Hij was fel en een stijfkop, je kon veel met hem lachen.  Gil was de charmeur, bereid om tot het uiterste te gaan voor zijn doel. Bij binnenkomst stelde hij direct voorwaarden. En zo waren er nog tientallen anderen, die we kortstondig of langer in onze armen sloten.

Gisteren hebben Ikariam en ik afscheid genomen. Onze wegen scheiden zich. Ik heb de knop van het spel om gezet. Eén voor één al mijn accounts gedelete. de testserver, Gamma, Beta en tenslotte degene die me het meest aan mijn hart ging, Delta. De aanleiding was banaal, maar het zou later toch gebeurd zijn.  Het was een opluchting.

Een stad in Ikariam

Een stad in Ikariam

Ik mis het niet dat ik ’s avonds de wijnvoorraden in mijn steden op orde moet brengen, ik mis het niet dat ik ’s ochtends om 6.45 moest checken of mijn stadbewoners nog door vijandige troepen waren aangevallen. Ik mis het systematisch uitzenden van mijn vloot naar andere steden niet. Ik mis het niet om de geplunderde goederen weer te gebruiken om mijn steden verder uit te bouwen.

De mensen met wie ik er samen doelen nastreefde mis ik wel. Ze zijn verbonden met het spel en maakten de afgelopen zes maanden deel uit van mijn leven. De meesten waren tussen de 25 en 45 net als ik, met hier en daar een verdwaalde puber, althans in onze alliantie. Via een chatomgeving beraamden we onze plannen en deelden soms lief en leed.  Het spel niet meer spelen betekent afscheid nemen van de meesten van hen. Ik heb hen denk ik achter gelaten in verwarring. Maar een breuk met deze vriend kan  alleen op een harde manier, althans voor mij. Resoluut en zonder aarzeling, op je tanden bijtend en slikkend. Ik hoop dat ze dat begrijpen.

En dus ontstaat er weer ruimte, kan ik weer ademen, een ervaring rijker zonder dat ik een illusie armer ben geworden. Ik weet niet of je het een verslaving mag noemen. Wat in ieder geval aan de hand was dat het meer invloed nam op mijn leven dan ik wilde. En dat is nu gestopt. Dat was noodzakelijk.

Whatever you win, whatever you loose, voor oude en nieuwe geesten, lichtwerkers, voetbalfans, mensen uit Suriname, astrologen en iedereen die nog dagelijks plezier beleeft in Ikariam:

Lekcim is dood, leve Lekcim.

%d bloggers liken dit: