Unplugged

Vandaag kreeg ik de vraag of ik “unplugged” was. Ik zag die vraag toen ik in de trein in Arnhem op mijn Iphone mijn twitter account bekeek. I rest my case, had ik kunnen zeggen. Maar de vraag verdient een uitgebreider antwoord. Eén dat niet in 140 tekens te vatten is. Gaf aan dat ze morgen mijn blog moesten lezen. Hier is hij.

Aanleiding voor de vraag was een medewerker van de Rabobank die aangaf dat ze overal een werkplek konden kiezen, op iedere locatie én thuis. Ik gaf aan dat dat concept bij de Rabobank “Rabo Unplugged” heet. Een idee voor een weblog werd geboren.

Zover ik het begrepen uit een training die ik in het voorjaar volgde, bestaat het concept bij de Rabobank uit drie onderdelen. 1. De fysieke plaats waar je werkt doet er niet toe. 2. De (ict) middelen waarmee je werkt kies je zelf. 3. De mensen waarmee je je opdrachten uitvoert behoren tot je netwerk, dit kunnen mensen binnen en  buiten het bedrijf zijn. Eén van de belangrijke redenen waarom de Rabobank dit nastreeft, zoals dat werd aangegeven, is om een aantrekkelijke werkgever te blijven voor nieuwe mensen die opgroeien in een wereld waar informatie en social media gemeengoed zijn. Een case beschrijving van de Rabobank maakt dit alles verder inzichtelijk.

De Rabobank speelt hiermee in op een trend die waar mensen die twitteren allemaal deel van uitmaken. Informatie bereikt je sneller, wie je bent en wat je doet wordt belangrijk, “reputatie is de nieuwe munteenheid”. Er komt een nieuwe marketing mix: Passie, Persoon, Profilering en Publiciteit. Organisaties die achter blijven lopen gaan dit merken. Grote organisaties zullen merken dat oude structuren niet te handhaven zijn omdat informatie zich sneller verspreidt dan het licht en oplossingen al gevonden zijn voordat je het probleem hebt onderkend. Oude werkvormen moeten plaatsmaken voor nieuwe. Binnen de organisatie waar ik werk zijn we gestart met een intern Twitter netwerk (yammer) en je merkt nu al dat de onderlinge band tussen mensen wordt versterkt. De virtuele werkelijkheid is niet langer virtueel maar maakt deel uit van de fysieke omgeving.

Ook de politiek aan de ene kant en de gemeentelijke organisatie aan de andere kant krijgen hier mee te maken. Burgerparticipatie is al lang een thema, de slagkracht van je gemeente vergroten door gebruik te maken van kennis wordt de uitdaging. Inwoners organiseren, met elkaar verbinden en laten samenwerken in nieuwe structuren gaat ervoor zorgen dat gemeenten met een andere aanpak hun doelstellingen bereiken. Gemeentes die vasthouden aan ambtelijke procedures en oude denkwijzen zullen vaker te maken krijgen met een oppositie van georganiseerde burgers, die sneller reageren, beter georganiseerd zijn en meer kennis in huis hebben. Het devies wordt if you can’t beat them join them. Als dat op een goede manier gebeurt is de kunstmatige kloof tussen burger en politiek beslecht.

Is dit allemaal unplugged? Denk het wel. De Rabobank lijkt er goed om in te spelen, hoewel ik de verhalen uit de praktijk niet ken. Uitdaging is wel om iedereen mee te krijgen, het is onprettig als in bedrijven of gemeenten een tweedeling ontstaat tussen hen die zich kunnen aanpassen en hen die dat niet kunnen. Het vergt inspanning en aandacht van bedrijven en gemeenten om die processen goed te laten verlopen. Vandaar dat het niet alleen een bottom-up proces mag zijn, maar ook top-down er hard gewerkt moet worden, door managers en visionairs met de juiste instelli.ng.

Ben ik unplugged? Wil graag denken van wel. Las laatst ergens dat mijn generatie (leeftijd 35-50) weleens de slag om management posities kon gaan missen, ten voordele van de jongere generatie juist omdat we niet zouden kunnen omgaan met dit “unplugged” concept, het vergt een nieuwe manier van denken en een andere manier van aansturen. Duidelijk is dat mijn kinderen in een andere samenleving zullen leven, ik zal ze er zo goed mogelijk op voor bereiden.

2012, het jaar nul

Hoe lang hebben we nog op deze aarde? Volgens een eeuwenoud volk uit Mexico niet lang meer. De Maya’s voorspelden een grote verandering in 2012: Het jaar Nul. Niemand weet wat er gaat gebeuren. Dat is de intro die de AVRO geeft bij hun nieuwe jeugdserie: 2012, het jaar nul. Het is een opvolging van gebeurtenissen die mij deze blog doet schrijven.

Het begon allemaal 23 jaar geleden, ik was 17 en moest bij geschiedenis een scriptie schrijven. In die tijd was ik erg geïnteresseerd, in Atlantis, ideeën van von Daniken, de Maya’s, pyramides. De boeken in bibliotheken over dit onderwerp waren voor mij niet veilig en ik schreef een scriptie waarbij mijn docent zich moet hebben afgevraagd waar ik het allemaal vandaan haalde. Het was nog eens wat anders dan “Karel de Grote”.

Het verhaal ligt nog wel ergens boven op zolder, de precieze stelling die ik onderbouwde weet ik niet meer, maar ik weet wel dat ik de periode rondom de kruisraketten, een discussie die toen actueel was, plaatste in het ligt van een cyclus van kalenders, van volken zoals de Maya. Ik herinner me nog de mooie paddestoelenwolk die ik achter de tekst projecteerde. De wereld kwam op me af en ik probeerde hem een plaats te geven.

23 jaar bleef het stil, tot begin dit jaar. Ik kwam in contact met iemand die het had over nieuwetijdskinderen, kinderen van het licht en aanverwante zaken. Ik probeerde me te oriënteren zocht her en der op internet en kwam er achter dat er veel, heel veel, over dit onderwerp te vinden is.

Maya Kalender

Verder deed ik mee aan een training van informatiemanagers bij de overheid, waarin in één van de koffiebreaks iemand de stelling poneerde dat de tijd steeds sneller ging. Ik probeerde nog de discussie aan te gaan dat dat als je wat jonger bent, altijd het geval lijkt, en dat met internet e.d. de omloopsnelheid van informatie sterk verkort is. Maar het werd me duidelijk dat ze wat anders bedoelde toen ze aangaf dat wat nu weken duurt over een jaar een kwestie is van dagen, en toen ze het had over het aanbreken van de nieuwe tijd, was een link met mijn eerdere ervaring snel gelegd.

De volgende ervaring was deze week toen ik naar de Reünie zat te kijken. Eén van de klasgenoten, ongeveer van mijn leeftijd, was wel heel bijzonder, na een leven als adviseur had hij nu zijn baan opgegeven en leefde nu met zijn gezin van wat hij had. Hij hoopte dat ie het uit kon zingen tot 28 oktober 2011 (de meesten gaan overigens uit van 21 december 2012), de dag dat de nieuwe tijd zou aanbreken en we allemaal in liefde verder zouden leven en geld géén rol meer zou spelen. Zijn jonge  kinderen gaven hem nu het voordeel van de twijfel. Maar dat was duidelijk sterke twijfel, eigenlijk dachten ze dat ie kierewiet was.

En nu is daar dus de spannende jeugdserie van de AVRO, die inspeelt op dit idee. Het is waarschijnlijk een kwestie van tijd voordat dit een breed thema wordt in de media.

Ontwikkeling van het bewustzijn vanuit de Maya Kalender.

Ontwikkeling van het bewustzijn vanuit de Maya Kalender.

Voor mijzelf is het onduidelijk welke betekenis ik aan dit alles moet hechten. Eenmaal getriggerd door een onderwerp is het logisch dat het je vaker opvalt en in die zin géén toeval. De verhalen van mensen net die ene keer met de trein reizen en direct tegen vertraging oplopen zijn ook talrijk. Dat is het zelfde mechanisme.  Het heeft met informatie filtering te maken.

Wat me wel verbaasd is de totaal verschillende contexten waarin zich deze ideeën naar buiten kwamen. Zelf heb ik het idee dat het tijdperk waarin we leven wel een bijzondere is, van de kruisrakketten, via de val van de muur, naar 9/11 als het om internationale politiek gaat. De verschillende crises op dit moment, op het vlak van voedsel, economie en energie. De kracht van informatie die mensen met elkaar verbind én tegen elkaar opzet. Ik weet echter niet als ik in de tijd van opkomst van film, auto en industrialisatie in het era tussen de twee wereldoorlogen, niet hetzelfde had ervaren.

Het aantal lezers van deze blog en hun reacties zal me een indicatie geven over de populariteit van dit onderwerp. Ik ben benieuwd of het zal leiden tot nieuwe inzichten. Is het pseudo wetenschap waar mensen in onzekere tijden een houvast in proberen te vinden of is het meer dan dat? Om het nog maar eens anders te formuleren: Is dit denkkader een oplossing voor stress, met als middel een meer intuïtieve benadering van ons handelen, of een reactie op stress die ons een reden geeft om gemotiveerd uit te stappen en niet meer mee te doen?

Een interessante blog over de subjectieve waarneming van tijd en ruimte: Waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt. Interessant is hoewel de blog daar niet over gaat in één van de reacties wordt verwezen naar 2012: De mayan calendar comes North. En een startpunt voor wie zich er verder in wil verdiepen.

Een mooi vormgeven website is http://www.tweeduizendtwaalf.nl/

De werkelijkheid haalt je al weer in voordat je je er goed en wel in verdiept hebt. Ik had het hierboven over dat het een breed thema wordt in de media. Had daarbij nog niet aan Hollywood gedacht. In november wordt er een klassieke rampenfilm gelanceerd, met John Cusack in de hoofdrol: 2012. (link naar de trailer van de film)

Update 26 oktober 2009: Vanavond in het journaal: maya kalender verkeerd geïnterpreteerd (en 28 andere nieuwsbronnen in google), pas over driehonderd jaar is het jaar nul aangebroken. Als het journaal zich gedwongen voelt een nuance aan te brengen, wat betekent dat dan voor de gekte? Wordt vervolgd.

Overigens besteedde NOS Headlines er twee jaar geleden al een item aan, met 35 reacties. Kijk voor meer informatie ook bij DaanSpeak, het nieuws achter het nieuws.

%d bloggers liken dit: