Baas boven baas

out of the boxMet mijn moeder kan ik een goed gesprek voeren. Een paar weken geleden nog op mijn verjaardag n.a.v. de pietendiscussie. Ze sloot af: “Een witte man kan net zo goed de knecht van Sinterklaas zijn”. Voor mijzelf is de baas/knecht issue een vergelijkbare discussie als zwart/wit discussie. In mijn huidige werkomgeving merk ik dat er steeds minder sprake is van een hiërarchische structuur. Bij de overheidsorganisatie waar ik mijn inkomen krijg, werken we in steeds wisselende teams die samen een onderwerp bij de horens pakken om dat tot een succesvol resultaat te brengen.

Vorige week, op de verjaardag van mijn dochter, geeft mijn moeder aan dat ze zich afvraagt of mijn kijk op de wereld de juiste is en of het niet een vernislaagje over de werkelijkheid is. Op de tv heeft ze een campagne gezien die de Bazen van Nederland oproept collega’s met karakter in dienst te nemen. Werknemers met karakter zijn mensen met een psychische stoornis, op de website ook wel omschreven als mensen met bagage: “De grootste eyeopener voor mij is dat iemand met bagage iets kan toevoegen aan onze organisatie”.

Bij een dergelijke campagne gaan bij mij aan alle kanten de alarmbellen rinkelen. Zeker als de baas in kwestie aangeeft: “op zo’n moment sta je effe stil bij dingen die je normaal gesproken niet zou doen.”

Natuurlijk ik sta achter het doel van de campagne om mensen met een psychische stoornis weer te laten deelnemen aan een belangrijk deel van onze samenleving: het arbeidsproces.  Het hebben van werk is nog steeds één van de makkelijkste manieren om een zinvolle invulling aan je leven te geven. Of de campagne de juiste mensen (“bazen van nederland”) op de juiste toon aanspreekt is een heel andere vraag. De campagne geeft aan dat net als in het onderwijs ook bij organisaties en bedrijven het gemiddelde de norm is, en de uitzondering lastig. Voor de persoonlijke situatie waarin iemand verkeerd is te weinig oog. Mensen die ziek zijn zetten we op de bank om daar te herstellen tot ze weer kunnen deelnemen. Echte aandacht voor menselijke maat en waarde en werkelijke interesse schieten tekort.

Op scholen is het concept “passend onderwijs” geïntroduceerd. Passend onderwijs wil zorgen dat onderwijs leerlingen uitdaagt, uitgaat van hun mogelijkheden en rekening houdt met hun beperking. Kritiek van onder andere de Raad van State richtte zich erop dat dit soort idealen vaak vanuit een bezuinigingsdrift worden geïntroduceerd en niet gepaard gaan met bijbehorende financiën. Zo wordt geconstateerd dat een groot deel van het extra budget opgaat aan “voorzieningen voor hoogbegaafden”. En zo zie je dat zelfs samen naar school uitgaat van de norm van het gemiddelde, op het vlak van de intelligentie. Niet echt intelligent, zou mijn commentaar zijn.

Tussen de middag was ik op basisschool de Vallei in Elst. Sinds 1 augustus is De vallei een erkende en bekostigde school voor democratische onderwijs. Nu zijn ze nog gevestigd in het gebouw nabij station Elst waar ook BSO “Het Strand” gevonden kan worden. Na de zomer zullen ze verhuizen richting Driel zo is nu de bedoeling om daar de komende vier jaar aan te tonen dat ze van toegevoegde waarde zijn in het onderwijslandschap in Overbetuwe. Met 99 leerlingen het leerlingvolgsysteem zijn ze aardig op weg.

De directeur Maaike van Maurik weet treffend te verwoorden wat belangrijk is:

De school gaat uit van de vaardigheden en interesses van de kinderen. Vandaag, in de week voor de vakantie, zij ze bezig met het maken van een planning voor de nieuwe periode. Kinderen wordt gevraagd wat ze gaan doen en willen cubiclesbereiken. Op de schoolvergaderingen worden door leerlingen en leerkrachten voorstellen ingediend over bijvoorbeeld de opzet en de uitgaven t.b.v. het Kerstfeest. Dit jaar zal er naar alle waarschijnlijkheid een rookmachine aanwezig zijn is mij ingefluisterd. In wisselende teams werken ze samen om een onderwerp tot een goed resultaat te brengen.

Het lijkt mijn werk wel. Weg kaders, weg normdenken. Kijken naar mogelijkheden, wat kan je zelf, waar heb je hulp bij nodig. Doorontwikkelen waar je goed in bent, bijschaven wat je minder goed kan, als dat écht nodig is. Soms ziet een werkomgeving er nog uit als een klassiek klaslokaal (zie hiernaast). De meeste werkgevers zien in dat dat niet (meer) werkt. Nu de minister, baas van het onderwijs, nog. Of zijn wij dat toch met zijn allen? Met mijn moeder moet ik er nog eens goed over doorpraten.

Hek van de dam in Heteren

Het nieuwe college is er in geslaagd om er voor te zorgen dat ik de noodzaak voel om op te staan. Waarvoor dank. Deze blogpost (de eerste in een half jaar) is daar het gevolg van. Als het aan mij ligt volgen er meer. (En het ligt natuurlijk aan mij.)

Voorkant schoolHet college van Overbetuwe heeft zich het plan in het hoofd gehaald om het hek rondom de brede school in Heteren te verhogen van 1.20 naar 1.80 meter. Kinderen bevinden zich na schooltijd illegaal op het plein en zorgen daar voor geluidsoverlast. Omwonenden kunnen daar niet tegen en gaan er “psychisch aan kapot” en “er aan onderdoor”, aldus Wethouder Jan van Baal.

school van bovenHet bewuste plein was voordat het een schoolplein werd zo’n vijf jaar geleden, nog een openbaar toegankelijk grasveld. Nu maken de geterroriseerde buurtbewoners foto’s van kinderen die illegaal op het schoolplein spelen met daarbij het dreigement dat ze naar de politie zullen gaan. Kan het nog gekker?

Nu ligt er op die plek een fantastische speeltuin, met voetbalveldjes, tafeltennistafel, zitbanken en klimbomen, maar mag daar alleen in de schoolpauzes gebruik van worden gemaakt. Ook vanuit een rendementsperspectief een onbevredigende situatie. fantastische speeltoestellen 2Gelukkig zijn ook buiten het schoolplein speeltoestellen te vinden. Of die géén geluidsoverlast veroorzaken is tot op heden onduidelijk. Misschien is weghalen een optie, wethouder van Baal? En het hek? Misschien kan met schrikkeldraad een goedkoop alternatief worden gevonden voor een duur 1.80 hoog hek.

Vanmiddag was ik er nog en sprak met een vijftal kinderen en een buurtbewoner. Allemaal kenden ze de bewuste buurtbewoner, maar dat ze zich daar weinig van aantrokken bleek wel dat ik met FullSizeRender_6een groepje van drie jongeren sprak nadat ze vliegensvlug het hek over waren geklommen. Hun ouders vinden het prima, de openbare school ook gaven ze aan. En een hek van 1.80? “Daar kun je ook overheen hoor”.

GroenLinks probeerde in de afgelopen gemeenteraad uitstel en nieuw overleg te organiseren. De fracties van D66 en CDA (en daarmee een meerderheid in de raad), zagen dat niet zitten, dus trokken we de motie in. Als het aan mij ligt Verboden toegangverdwijnen de bordjes “verboden toegang”, gaan de sloten van de poortjes en wordt het terrein opengesteld aan de jeugd. De vijf jongens die ik vanavond tegenkwam zouden er blij van worden.

Update 2 januari:

Inmiddels is Koert de Langen, een betrokken buurtbewoner, een petitie gestart en roept op tot indienen van een bezwaarschrift. De petitie is hier te vinden: http://petities.nl/petitie/honderden-kinderen-in-heteren-verdwijnen-binnenkort-achter-hoog-hekwerk/ Gelukkig blijft het niet bij het lezen van deze blog alleen.

Resterende foto’s van de omgeving:

voetbalveldjes op schoolplein  spelen buiten de school 1 Hek van 1,20  fantastische speeltoestellen

Lokale krant: Case “de Danenberg”

De lokale kranten zijn voor raadsleden een belangrijke bron van informatie over het reilen en zeilen in de gemeente. In mijn geval is dat De Gelderlander editie Betuwe. Ik moet zeggen sinds deze krant beschikbaar in een e-paper, die ik ook kan lezen op mijn iPad, is mijn leven op dit punt een stuk eenvoudiger. De krant schrijft over gemeentelijke plannen, soms nog eerder dan raadsleden dat van hun college hebben gehoord. De krant geeft een overzicht van gebeurtenissen en evenementen  en wat mensen daarbij beleven. De krant laat de staat van de gemeente zien met alle pijn, blijdschap en emotie die dat met zich meebrengt. De website van de Gelderlander gebruik ik dan weer om er achter te komen wat mensen bezighoud. Aan het aantal reacties bij berichten kan je zien wat “leeft”. Inhoudelijk zijn die reacties niet altijd van even hoogstaand niveau, want veelal anoniem, maar soms kom je in de reacties pareltjes tegen die je ook politiek kunt gebruiken.

Afgelopen maandag stond er bijvoorbeeld een bericht  in de krant over boerderijcomplex de Danenberg. De gemeente Overbetuwe zou de helft ervan verkocht hebben en voor de andere helft een serieuze gegadigde hebben. De verkoopprijs wil men echter niet bekend maken. Een klein bericht maar met een schat aan historie. Bij het bericht vraag je je direct af wat de verkoopprijs dan was en waarom het niet openbaar wordt.

Gebied landschapspark de Danenberg

Landschapspark de Danenberg

De Danenberg was ooit deel van de plannen voor het maken van een multimodaal transport centrum (MTC) bij Oosterhout. Toen ik actief werd in de politiek, zo’n elf jaar geleden, was het doek voor het MTC net gevallen. GroenLinks Overbetuwe was op de golven van het protest van inwoners de gemeenteraad in gekomen. Mij persoonlijk zei het allemaal maar weinig. Toch kwam het de afgelopen jaren ieder jaar wel weer langs, vooral omdat we als gemeente nog een aantal relevante panden in het gebied bezitten.  Het laatste grote besluit was in de zomer van 2011 toen het bezit vanuit een groep van gemeenten volledig werd overgedragen aan  Overbetuwe.

Dat ging gepaard met een schadeloosstelling en ook de volledige overdracht de panden waaldijk 33 en 34, waar het bewuste bericht over gaat. De waarde werd resp. ingeschat op 725 K€ en 560 K€ zo blijkt uit stukken van de gemeente Nijmegen. Alle te verkopen panden te samen hadden indertijd een waarde van bijna 5 M€. Ben benieuwd hoe groot het nadeel voor onze gemeente wordt, want sinds 2011 zijn de vastgoed prijzen zeker gedaald.

Layout1

Wilde plannen

Ben ook benieuwd wie het gekocht heeft en wat er mee gaat gebeuren. De boerderijen liggen in landschapspark de Danenberg, waarvoor de gemeenteraad in 2009 de landschapsvisie goedkeurde.  Een gebied ten westen van Oosterhout dat een groene bestemming krijgt als compensatie van het nog te ontwikkelen bedrijventerrein Park 15 bij Oosterhout. Het zijn mooie plannen voor de Danenberg, maar het voelt cru aan dat er alleen geld komt als de ontwikkeling van het bedrijventerrein wordt ingezet. Voor de herenboerderijen zijn er wilde plannen  (70 hotelkamers en suites op 4-sterrennivo). De files dateren van 12 maart 2013. In hoeverre die plannen 6 maanden later nog bestaan blijft onduidelijk.

Zo maakt een klein bericht in de krant veel los en zorgt ervoor dat ik me weer op de hoogte heb gesteld van de actueel status van prachtig deel van onze gemeente. Ik ga er vanuit dat ik de komende maanden lees dat via de overdracht bij het Kadaster de journalist achter de actuele verkoopwaarde is gekomen. Zelf zal ik eens op de wethouder Financiën afstappen om te horen wat hij erover te zeggen heeft.

Bestemmingsplan Boerderij de Danenberg

Bestemmingsplan

Kadastrale kaart boerderij de Danenberg

Kadastrale kaart

Google maps boerderij de Danenberg

Google maps

Geo-informatie, kaarten en politiek handwerk

Voor mijn werk heb ik nogal eens te maken met publiekrechtelijke beperkingen. Deze worden bij het Kadaster geregistreerd in het kader van de Wet Kenbaarheid Publiekrechtelijke Beperkingen (WKPB). Specifieke besluiten van gemeenten, provincies of de rijksoverheid worden zo kenbaar gemaakt aan het publiek, inwoners van Nederland. Geldende publiekrechtelijke beperkingen kunnen een invloed hebben op de waarde van een huis en worden door de notaris in de verkoopakte vermeld. Het gaat dan bijvoorbeeld om een monumentenstatus, een voorkeursrecht gemeenten, of een bodemverontreiniging. En over die laatste wil ik het hebben.

Maandag was ik bezig met voorbereiden van een discussie rondom de WKPB. Zocht informatie op internet, maar realiseerde me dat ik ook als raadslid bij de gemeente Overbetuwe recent kennis had genomen van een bodemverontreiniging. Het college had de raad tijdens een bijeenkomst op de hoogte gesteld van bodemvervuiling in het gebied Elst Centraal, op de plek waar een nieuw gemeentehuis moet verrijzen, maar wijdde verder niet uit over de aard van de verontreiniging. We hadden op dat moment een voorlichting over een aanpassing van de Grond exploitatie van Elst Centraal, waar enkele miljoenen euro’s mee gemoeid waren. Ons hoofd zat dus bij andere zaken op dat moment. Zo gaat dat.

Nu in de relatieve rust met de vakantie in het vooruitzicht, herinnerde ik me het voorval en besloot eens te kijken of mijn kennis me zou helpen bij het achterhalen van de situatie. Ik besloot te beginnen op http://www.bodemloket.nl een site die ik eerder bezocht. Daar zijn alle (historische) bodemverontreinigingen te vinden waar door provincies en gemeenten besluiten over zijn genomen. Een bodemverontreiniging moet gemeld worden bij de provincie die er een besluit over zal nemen.

 

bodemloket.nl

Hoewel de website een goede indicatie geeft waar iets aan de hand kan zijn, vond ik niet dat wat ik zocht: een recent geregistreerde vervuiling. Ik besloot dichter bij de bron te gaan zoeken: de provincie Gelderland. Op http://www.gelderland.nl kwam ik via “Kaarten en Cijfers” > “Kaarten thematisch” > thema “milieu, klimaat en water”, bij “bodemverontreiniging” uit en ging wederom op zoek naar het betreffende gebied.

gelderland.nl

Eén van de blauwe punten op de kaart leverde resultaat op: GE173400451 Ernstig, spoedeisend, sanering voor 2015. Ik leek beet te hebben. Maar hoe verder. Er was géén ingang naar documenten en ook de aard van de bodemverontreiniging werd niet verteld.

detail gelderland.nl

Dan maar naar het nummer zoeken in Google. Het nummer leverde in Google een uniek resultaat op 🙂 :
google resultaat

En die leidde weer naar een ander deel van de Gelderse provinciale website: de bekendmakingen. (later bleek dat als ik direct via bekendmakingen had gezocht naar deze informatie, ik deze gegevens niet zou hebben gevonden omdat ze reeds afgesloten waren. Via google echter nog wel vindbaar.) :

bekendmakingen provincie

Nog steeds geen aard maar wel een telefoonnummer! Om een lang verhaal korter te maken: De medewerker die ik aan de telefoon kreeg gaf aan dat in de loop van volgende week een definitiever besluit zou worden genomen, maar dat ze me de documenten bij deze bekendmaking wel kon opsturen. Woensdag ontving ik de informatielink in een mail van de provincie Gelderland, waarmee ik de bewuste 5 documenten kon downloaden. Je opent de documenten en komt erachter dat het asbest betreft. Er wordt geadviseerd een saneringsplan op te stellen voor een gebied van 3,5 ha. Saillant detail: Na de zomer zou op die locatie eerst gestart worden met het bouwen van een parkeergarage en later in het jaar wil B&W een start maken met een nieuw gemeentehuis. “Wat doe ik nu” is de vraag die je jezelf stelt al je je realiseert welke impact de informatie kan hebben.

Het eigenlijke politieke proces begint met vragen die je jezelf stelt. Waarom zijn we niet op de hoogte gesteld? Is de situatie gevaarlijk? Wat zijn de gevolgen voor het project? Hoe ga ik het aanpakken? Ik kan eerst informeren bij de wethouder, die zal vast aangeven dat het allemaal zo’n vaart niet loopt, dat de gemeente alles in de hand heeft en ik géén onrust moet zaaien. Tegelijkertijd heeft die wethouder het sinds begin mei nagelaten mij te informeren en aan te geven hoe de gemeente de situatie gaat aanpakken. Ook kan ik de documenten (al dan niet anoniem doorspelen) naar de pers en hen de verantwoordelijkheid laten nemen om de kastanjes uit het vuur te halen. Op woensdagavond fiets ik nog naar het terrein en zie dat het vrij toegankelijk is voor een ieder die kwade of minder kwade bedoelingen heeft.

Ik besluit beide eerdere opties niet te volgen, maar schriftelijke vragen op te stellen (te vinden bij S 154), die in te dienen bij het college en tegelijkertijd een perscontact op de hoogte te brengen van de vragen die GroenLinks aan het college heeft gesteld. In de loop van donderdag gebeurt dat. Ik heb dan al contact gehad met mijn fractiegenoot en een collega van een andere fractie om te verifiëren dat ik niet iets gemist heb en we toch op de hoogte zijn van betreffende informatie. Het perscontact bel ik na om te zien of de mail is aangekomen en ik neem ook nog contact op met het bestuurssecretariaat van het college om de vragen daar ook direct af te leveren. In de vakantieperiode weet ik niet of de normale weg via de griffie snel genoeg werkt en ik wil dat het college op de hoogte is, voor het geval dat de pers gaat bellen. Ik bel ook nog ergens naar een contact van de fractie die veel kennis heeft van saneringen van verontreinigingen om meer inzicht te krijgen in de materie.

Vrijdagochtend opent de krant met “Asbest gevonden bij Elst-Centraal” Over vragen van GroenLinks wordt (nog) niet gerept. Stuur de vragen door naar de regionale omroep, die me nog belt met een vraag en de informatie overneemt op haar website.  In de loop van vrijdagochtend belt een inwoner van de flat tegenover het terrein me op en geeft aan dat in de vakantieperiode de kans dat kinderen het terrein op gaan reeel is. Hij krijgt bij de gemeente vooralsnog weinig begrip. Als ik ’s avonds met de trein aankom op station Elst, zie ik dat de situatie sinds woensdagavond nog niet veranderd is. Nog steeds kan ik het terrein oplopen en kan begrijpen hoe de inwoner die me belde zich voelde. Thuis werk ik de GroenLinks site bij en schrijf deze blog. Morgen nog maar eens een kijkje gaan nemen. Ook staat op het programma om samen met mijn dochters een kastje dat we tweedehands hebben gekocht wit te schilderen. Ik kijk er naar uit.



 

 

Elst Centraal I: De trein van Tiel naar Arnhem vv

Besluitvorming rondom het bestemmingsplan Elst Centraal nadert zijn ontknoping. Eind mei of begin juni zal de gemeenteraad van Overbetuwe een besluit nemen daarover. Een traject dat in 2004 is gestart krijgt dan als het aan B&W ligt, een concrete stap die realisatie mogelijk maakt. Het uitvoeren van het hele plan zal dan nog zeker tot 2017 duren.

Als raadslid van deze gemeente in de oppositie zou mijn positie makkelijk kunnen zijn: 90% van de bevolking is tegen, er zijn nog enorme risico’s en met de voorbereiding voor de verkiezingen in 2014 in het achterhoofd kan ik mijn knopen tellen.

Zo zit ik echter niet in elkaar en zo zit GroenLinks niet in elkaar. Wij proberen op basis van kennis en informatie, valse argumenten en sentimenten te onderscheiden van de echte beslispunten. We komen met voorstellen die de knelpunten die wij ervaren oplossen en pas als daar niet naar geluisterd wordt laten we een overtuigd Nee horen. Daarin onderscheiden we ons, samen met de Christen Unie,  van alle andere partijen die zich op dit moment in de gemeente actief zijn. De ene helft (D66, VVD, PvdA en GBO) lijkt kritiekloos het college te volgen, de andere helft (een coalitie van CDA, SP en actievoerende bewoners) wil van de komende verkiezingen een referendum maken over het nieuwe  gemeentehuis, of zoals dat in onze gemeente heet: Huis der Gemeente.

Eén van de knelpunten is dat het bestemmingsplan een duurzame oplossing voor het personenvervoer tussen Tiel en Arnhem onmogelijk lijkt te maken. Wensen van provincie en stadsregio om deze verbinding in stand te houden hebben er vorig jaar juni toe geleidt dat prorail heeft moeten concluderen dat er voor 2014 te weinig capaciteit is op het spoor om die wensen te realiseren en heeft dat vastgelegd in een overbelastverklaring. In een capaciteitsanalyse uit november 2011 is aangegeven of en hoe dit capaciteitstekort kan worden en opgelost. Tenslotte zullen ze voor 9 juni 2012 met een capaciteitsvergrotingsplan komen waar die oplossing aan harde euro’s wordt gekoppeld en een maatschappelijke kosten/baten analyse wordt gemaakt.

Ik zal eindigen met de stelling dat door foutieve uitgangspunten de onherroepelijke conclusies onterecht zullen zijn. Om daar te komen moet u zich nog even door een samenvatting van de analyses moeten worstelen.

Wat wil men in 2018 aan per uur capaciteit realiseren?

  •  Zes intercity treinen Arnhem – Nijmegen vv
  • Vier stoptreinen Arnhem en Nijmegen vv
  • Twee stoptreinen Tiel – Arnhem vv
  • Twee goederentreinen  langs Elst vv

Dat zijn twee extra stoptreinen en intensiever goederen vervoer ten opzichte van de huidige situatie.

In een capaciteitsanalyse spelen zowel de capaciteit als de robuustheid van de oplossing een rol. Een robuuste oplossing is er één die ook bij enige vertraging blijft werken.

Met betrekking tot de capaciteit concludeert de analyse op p28 dat met het creëren van extra perroncapaciteit in Arnhem en het aantakken van het als uitgangspunt genomen keerspoor op de hoofdbaan een maakbare dienstregeling mogelijk is die de hierboven genoemde treinen kan laten rijden. Van de aantakking wordt op p18 aangegeven dat het geen onderdeel uitmaakt van de scope van het project spoorzone Elst, maar dat er ruimtelijk in het project wel rekening is gehouden met het aansluiten van het keerspoor.

In Elst zou dat leiden tot de volgende situatie:

 

Als het gaat om de robuustheid komt prorail tot de conclusie dat bovenstaande oplossing niet voldoende is. Om dat te realiseren zal er een vierde spoor bij Elst nodig zijn, moet de trein uit en naar Tiel niet langer meer stoppen in Arnhem Zuid en is er deels dubbelspoor nodig op het traject Elst-Tiel. Dat ziet er als volgt uit:

Prorail is nu aan het rekenen hoeveel de hierboven getekende variant gaat kosten. En zal dat begin juni voorleggen aan provincie en stadsregio. Dan is het de vraag wat deze partijen zullen doen als de extra kosten en opbrengst afzetten tegen situatie waar de trein uit Tiel stopt op het keerspoor in Elst. Voor dat keerspoor  alleen al is overigens al 15 miljoen Euro nodig en beschikbaar gesteld. De stadregio gaf dit afgelopen woensdag tijdens de rondetafel in het gemeentehuis aan. Op de conclusie werd woensdagavond dan ook vooruitgelopen: verwachting is de te maken investeringen niet opwegen tegen de maatschappelijke opbrengst.

En dit is onterecht! 
De crux zit hem er niet in dat de kosten om de trein van Tiel naar Arnhem te realiseren niet opwegen tegen de maatschappelijke opbrengst. Het plan om goederentreinen vanuit de betuwelijn af te takken op het spoort Arnhem-Nijmegen en de goederentreinen met soms gevaarlijke stoffen door een dichtbevolkt gebied als Elst en Arnhem over het bestaande spoor naar het noorden van Duitsland te sluizen, creëert problemen voor de bestaande lijn Tiel Arnhem. En dat terwijl we eerst een beoogd veilige, maar dure betuwelijn hebben aangelegd om de goederen te scheiden van personenvervoer in dichtbevolkte gebieden. Twee goederen treinen per uur is als uitgangspunt genomen in de gemaakte analyse, maar uit de analyse blijkt nadrukkelijk dat met een goederen vervoer op het huidige nivo de trein van Tiel naar Arnhem geen probleem hoeft te zijn. Als je het huidige goederen vervoer buiten de spits laat rijden zou zelfs het keerspoor van 15 miljoen euro niet nodig hoeven zijn. Gezamenlijke oppositie tegen dat deel van het PHS plannen met de nadruk voor de alternatieven over water of via Duitsland (daar wordt inmiddels geïnvesteerd in een betere aansluiting op de betuwelijn) kan de lijn Tiel Arnhem redden én ook nog geld besparen. Geld dat dan nodig is voor grote aanpassingen rondom de spoorsituatie in ons Betuwse land, strekkend van Tiel tot Lingewaard.

Conclusie: Het goederenvervoer moet de kosten toegeschreven krijgen die nodig zijn om de bestaande lijn Tiel Arnhem te handhaven, dat maakt de afweging om die treinen langs de bewoonde wereld te laten rijden ook een hele andere. Het feit dat het bestemmingsplan Elst Centraal het ingetekende vierde spoor onmogelijk maakt wordt daarmee irrelevant.  Sterker het maakt de kans dat goederentreinen langs Elst gaan rijden flink kleiner en we helpen onze vrienden uit rivierenland ermee. De procedure rondom de goederentreinen is net begonnen. Er zijn zo’n 1000 zienswijzen ingediend op de voorgestelde MER procedure. Een bestemmingsplan om de aftakking en daarmee het goederenvervoer mogelijk te maken komt wordt pas in 2014 of zo in de raad van Overbetuwe behandeld is mijn inschatting. Het gaat om een viaduct of tunnel, waar het bestemmingsplan buitengebied van Overbetuwe voor moet worden aangepast.  Jammer dat de gemeente niet net als GroenLinks Overbetuwe een zienswijze heeft ingediend. Dat is een gemiste kans.

Doorsnee uit het dit jaar goed te keuren bestemmingsplan buitengebied Overbetuwe dat in een latere fase aangepast moet worden voor tunnel of viaduct (bron: www.ruimtelijkeplannen.nl):

Binnenkort hoop ik nog een aantal andere dossiers in de context van Elst Centraal te behandelen. Heb je suggesties? Heb je bevoorbeeld liever een Central Park op die plek? Laat me dat dan even weten. Reacties op deze blog zijn welkom!

The circle of life: over vossen en konijnen

Vroeger op de lagere school leerde ik de principes van de voedselketen. Het ene dier eet het andere op en het geheel zorgt voor een evenwicht tussen vraag en aanbod. Later kwam het voorbeeld terug op de middelbare school bij Wiskunde maar ook op de universiteit toen we bezig waren met statistiek. Het is mooi om te zien dat deze cirkel zich herhaalt nu mijn kinderen op de basisschool voor het eerst thuis komen met verhalen over de voedselketen.

Ik moest er aan denken toen ik kort achter elkaar in de krant twee berichten tegenkwam. Het bericht van donderdag in de Gelderlander: Konijnenplaag in Elst rigoureus aangepakt. In verband met de verkeersveiligheid, ziekte en graven in particuliere tuinen zijn de tientallen halftamme konijnen in het Galamapark hun leven niet meer veilig. Afschieten is niet aan de orde. Gelukkig maar, met mijn kinderen fiets ik er regelmatig doorheen.

Het andere bericht was van vanochtend: Vossenplaag in Midden-Betuwe. Tussen Kesteren en Elst bevinden zich naar schatting ruim honderd vossen waar een tiental meer op zijn plaats zou zijn aldus het bericht. Toen moest ik dus denken aan de voedselketen.  De sommetjes bij wiskunde gingen er altijd vanuit dat die keten elkaar in stand hield. Meer konijnen, leiden tot meer vossen, de populatie konijnen wordt teruggebracht en je ziet de vossen daar weer achteraan banjeren. Het leverde mooi cosinus achtige patronen op.

In de werkelijkheid is het patroon schijnbaar niet zo helder. We lijken als mensen snel geneigd om in te grijpen omdat de natuur niet (snel genoeg) zijn werk doet. De konijnen vinden tot nu toe genoeg eten, de vossen ook al is dat soms door het plunderen van particuliere kippenhokken. Wanneer spreken we van een plaag? vroeg ik mij af. Ingrijpen wordt vaak gerechtvaardigd met argumenten vanuit de natuur. In mijn ogen moeten we daar open over zijn: Dat is niet de geval. De natuur doet zijn werk, wij zijn alleen niet altijd blij met de uitkomst daarvan. Daarom besluiten wij in te grijpen in de voedselketen of onderdeel te worden van die voedselketen zo je wilt. (De konijnen in het park worden mogelijk verorberd, vast niet afgestaan aan de vossen in een eindje verderop. )

Eigenlijk hoop ik dat een sluwe vos de stoute schoenen aantrekt. De berichten in de krant gelezen, sluipt ie vannacht naar het park en heeft daar de nacht van zijn leven. Het overbrengen van vossen naar het park door de mens zal maatschappelijk wel niet aanvaardbaar worden geacht. Ik moet erbij glimlachen.

Mijn dochter Senne (8 jaar) doet op dit moment musical lessen bij de muziekschool in Elst All Music: De Lion King: De circle of life. Gaat inhoudelijk over leeuwen en hyena’s. De thematiek gaat meer over: Het leven is mooier (en soms moeilijker) dan je je kunt voorstellen en zoek de plek die je daarin toekomt. Hoop dat ze daar wat van mee krijgt. Dat moeten die vossen, die konijnen en uiteindelijk ook de mens.

Wonen in Overbetuwe

Hoe is dat: wonen in Overbetuwe? Waarschijnlijk kijkt u vreemd op bij deze vraag. U woont immers in Elst, Heteren, Zetten of in één van die andere dorpen die onze gemeente telt. Kent u ze allemaal?

Na vier jaar gemeenteraad lukt het mij aardig. Toch blijft het lastig om over al die kernen heen in Overbetuwe de juiste besluiten te nemen. In Heteren een dorpshart, liefst met Lidl, Zetten een sporthal, Valburg een multi- functioneel centrum, Oosterhout een culturhüs en in Elst een mooi centrum. En er staan meer nuttige zaken op die lijst.

Tegelijkertijd moet de gemeente de komende jaren fors bezuinigen. De landelijke overheid dwingt ons om vanaf 2012 ieder jaar opnieuw 5 miljoen euro minder uit te geven. Een heel bedrag. Ongeveer de jaarlasten die je kwijt bent bij het bouwen van drie gemeentehuizen. Waar halen we dat geld vandaan?

Wat GroenLinks betreft kijken we eerst naar een efficiëntere werkwijze in dat gemeentehuis: kan het anders? Een aantal grote investeringen (zoals een extra tunnel bij het spoor) in Elst stellen we ter discussie. Minder investeren in nieuw beleid helpt ook. Daarna willen we pas naar een verhoging van de OZB kijken.

We willen namelijk niet dat ouderen, gehandicapten of jongeren de dupe van bezuinigingen worden, dat de verenigingen de tol gaan betalen of dat het sociale vangnet verslechtert. Dan liever een tandje erbij voor degenen die dat dragen kunnen.

Elf dorpen heeft Overbetuwe: Oosterhout, Slijk-Ewijk, Valburg, Herveld, Andelst, Zetten, Hemmen, Randwijk, Heteren, Driel en Elst. Een stem voor GroenLinks is kiezen vóór alle dorpen en vóór alle mensen die er wonen. Misschien wel de beste keuze op 3 maart.

Ik woon met plezier in Overbetuwe, mijn drie dochters hebben het er prettig op school. Mijn inzet is dat dát zo blijft.

Groen Werkt: overbetuwe.groenlinks.nl

(eerder verschenen in gemeentenieuws)

%d bloggers liken dit: