The circle of life: over vossen en konijnen

Vroeger op de lagere school leerde ik de principes van de voedselketen. Het ene dier eet het andere op en het geheel zorgt voor een evenwicht tussen vraag en aanbod. Later kwam het voorbeeld terug op de middelbare school bij Wiskunde maar ook op de universiteit toen we bezig waren met statistiek. Het is mooi om te zien dat deze cirkel zich herhaalt nu mijn kinderen op de basisschool voor het eerst thuis komen met verhalen over de voedselketen.

Ik moest er aan denken toen ik kort achter elkaar in de krant twee berichten tegenkwam. Het bericht van donderdag in de Gelderlander: Konijnenplaag in Elst rigoureus aangepakt. In verband met de verkeersveiligheid, ziekte en graven in particuliere tuinen zijn de tientallen halftamme konijnen in het Galamapark hun leven niet meer veilig. Afschieten is niet aan de orde. Gelukkig maar, met mijn kinderen fiets ik er regelmatig doorheen.

Het andere bericht was van vanochtend: Vossenplaag in Midden-Betuwe. Tussen Kesteren en Elst bevinden zich naar schatting ruim honderd vossen waar een tiental meer op zijn plaats zou zijn aldus het bericht. Toen moest ik dus denken aan de voedselketen.  De sommetjes bij wiskunde gingen er altijd vanuit dat die keten elkaar in stand hield. Meer konijnen, leiden tot meer vossen, de populatie konijnen wordt teruggebracht en je ziet de vossen daar weer achteraan banjeren. Het leverde mooi cosinus achtige patronen op.

In de werkelijkheid is het patroon schijnbaar niet zo helder. We lijken als mensen snel geneigd om in te grijpen omdat de natuur niet (snel genoeg) zijn werk doet. De konijnen vinden tot nu toe genoeg eten, de vossen ook al is dat soms door het plunderen van particuliere kippenhokken. Wanneer spreken we van een plaag? vroeg ik mij af. Ingrijpen wordt vaak gerechtvaardigd met argumenten vanuit de natuur. In mijn ogen moeten we daar open over zijn: Dat is niet de geval. De natuur doet zijn werk, wij zijn alleen niet altijd blij met de uitkomst daarvan. Daarom besluiten wij in te grijpen in de voedselketen of onderdeel te worden van die voedselketen zo je wilt. (De konijnen in het park worden mogelijk verorberd, vast niet afgestaan aan de vossen in een eindje verderop. )

Eigenlijk hoop ik dat een sluwe vos de stoute schoenen aantrekt. De berichten in de krant gelezen, sluipt ie vannacht naar het park en heeft daar de nacht van zijn leven. Het overbrengen van vossen naar het park door de mens zal maatschappelijk wel niet aanvaardbaar worden geacht. Ik moet erbij glimlachen.

Mijn dochter Senne (8 jaar) doet op dit moment musical lessen bij de muziekschool in Elst All Music: De Lion King: De circle of life. Gaat inhoudelijk over leeuwen en hyena’s. De thematiek gaat meer over: Het leven is mooier (en soms moeilijker) dan je je kunt voorstellen en zoek de plek die je daarin toekomt. Hoop dat ze daar wat van mee krijgt. Dat moeten die vossen, die konijnen en uiteindelijk ook de mens.

Advertenties

Sinterklaas, maar eigenlijk is dat niet het punt natuurlijk.

Het is vandaag Sinterklaas. Mijn jongste dochter van anderhalf was om half acht helemaal op. Papa en mama, ik wil naar bed. Mijn twee andere kinderen denken daar anders over. Ze zijn tevreden, dit jaar heeft de Sint hun verlanglijstje tenminste gevolgd. Géén cadeaus die ze moeten delen. Hij begint het te begrijpen die Sint. Hij moet het ook leren, het is iedere keer weer een verrassing.

De juiste toon vinden, géén overdaad. Wel een barbie koets, maar ook Mastermind. Little Pet shop, maar ook een weefgetouw. Voor de bewuste ouder is het zoeken naar de juiste toon. Pap, ik heb straks geklop gehoord op het raam. Is dat zo? Echt waar?? Goed dat je het zegt, anders waren we het vergeten. Jahhhhhhhhhhh!!!! gevonden. Twee zakken!! Hoe komen die nu weer terug? We doen ze volgend jaar in de schoen! O ja, natuurlijk.

Kinderen… Ze laten je op een andere manier naar de wereld kijken. Met een blik die je soms zelf vergeten bent. Het blijft een verrassing, iedere keer weer.  Je kan ze meenemen, bij hun hand, met hun gedachten. Via planet Earth, naar het ontstaan van de aarde. Was God er toen al, pap? Ja geef daar maar eens antwoord op. Misschien wel, misschien niet. Als je later meer weet, kan je het zelf beantwoorden.

Morgenvroeg, staan we weer op. De één moet naar een verjaardag, de ander is de volgende dag jarig. Weer cadeaus van papa en mama, opa en oma’s, tantes en ooms. Het moet zo zijn het hoort erbij. Je wordt zeven!!! Je voelt je groot, je lijkt soms te begrijpen waar het echt om gaat. Ik zie het in je ogen. Ik hoop dat je dat vasthoud, dat ik daar voor kan zorgen.

Ik ben blij dat ze er zijn, alle drie. Samen willen we ze beschermen voor het leed in de wereld, maar weten tegelijktijd dat het niet beschermen soms de beste bescherming is. Dat is lastig, dat doet soms pijn. Maar we zijn ook blij dat we door hun ogen ons zelf kunnen zien zoals we zijn, naakt en direct. Birte, ga je slapen? Dag schat, tot morgen, slaap lekker. Hé Senne, ben je blij? Morgen een feest! Niet vergeten een cadeau te kopen. Hé Lena, grote dame, je wordt al zeven. Oh wist je dat al? Natuurlijk, wat weet je niet, eigenlijk…..

Ik ben blij, dat ik dit kan ervaren, ik voel me rijk, maar soms onthand. Ze zijn een inspiratie en een reden om me druk te maken om de dingen die gebeuren. En dan is dit nog maar Sinterklaas, straks is het Kerstmis. Denk dat ik dan maar géén blogje schrijf.

Wie bestuurt de wereld?

Een interessante vraag die vanuit verschillende perspectieven te beantwoorden is. Het antwoord is voor mij niet eenduidig te geven, eigenlijk het doel van de vraag ook niet direct. Als je weet wie de wereld bestuurt, kan je daar gaan vragen of het op een andere manier kan. Wellicht kun je invloed uitoefenen.

Ik kwam erop in een gesprek met Lena, mijn dochter van 7. (nou ja bijna dan)

Voor de gemeente Overbetuwe is de vraag eenvoudig. De gemeente wordt bestuurd door het college van burgemeester en wethouders met als voorzitter burgemeester Liesbeth Tuijnman. Gecontroleerd door de gemeenteraad.

Ook voor Nederland is de vraag nog te beantwoorden. Nederland wordt bestuurd door de regering, met als voorzitter van de ministerraad, de minister-president Jan-Peter Balkenende. Gecontroleerd door het parlement.

Onderstaand model geeft de situatie goed weer:

besturingsmodel van Nederland

besturingsmodel van Nederland

Mijn dochter begrijpt deze plaat nog niet helemaal. Vervelender was dat we de haar vraag nog moesten beantwoorden.

Voor de wereld wordt de vraag dus lastiger. Wie bestuurt de wereld? Wie helpt me daarbij?

Voor éen keer neem ik een poll op:

%d bloggers liken dit: