Max 80 km uur! Ambtenaren op de fiets.

Nou fiets, ERockit is de naam van het beestje, volledig aangedreven met menselijke voorstuwingskracht, bereikt ie een maximum snelheid van 80 km per uur. Trainen in de sportschool is niet langer meer nodig. Arnhem-Apeldoorn? Ga op de fiets naar je werk! Het eerste prototype is niet goedkoop: 30.000 euro. Maar goed dan heb je ook wat. En natuurvriendelijk.

Hij ziet er stoer uit.

Hij ziet er stoer uit.

GroenLinks Overbetuwe pleit al jaren dat de gemeente met een serieus fietsenplan komt voor ambternaren. Tegelijkertijd pleit de fractie ervoor om in een proef aan te tonen dat de gezondheidseffecten een effecten om op het welbevinden substantieel zijn. Ondernemers in de gemeente moeten gestimuleerd worden zich hierbij aan te sluiten: Met zijn allen op de fiets. Aan het werk! naar het werk.

Zeker in zon pak

Zeker in zo'n pak

Onderzoek van de Universiteit van Brussel heeft reeds aangetoond dat meer fietsen werkt. Fietsers scoren beter op kracht, uithoudingsvermogen en hebben een hoger welbevinden. Bedrijven en organisaties profiteren ervan doordat het ziekteverzuim daalt en evenals de kosten voor vervoer.

Beter dan dit, toch??

Beter dan dit, toch??

Het rapport “vaker op de fiets” van verkeer en waterstaat bevestigd het bovenstaande met de volgende conclusie: Maatregelen om het fietsgebruik te stimuleren kunnen positieve effecten hebben op de bereikbaarheid, de verkeersveiligheid en het milieu. Een hoger fietsaandeel kan leiden tot minder zware belasting van het stedelijk- en onderliggend wegennet, alhoewel over het effect van fietsmaatregelen op de verkeersafwikkeling nog weinig bekend is. Een toename van het marktaandeel fiets ten koste van de auto leidt tot minder verkeersslachtoffers5 en vervanging van korte
autoverplaatsingen door fietsritten levert een besparing op aan CO2-uitstoot. Maar wat misschien nog wel veel belangrijker is, vaker fietsen heeft een positief effect op de gezondheid. Regelmatige fietsers hebben een betere conditie, zijn weerbaarder tegen ziektes en hebben 50 procent minder kans op een hartaanval. Deze positieve effecten geven voldoende aangrijpingspunten om extra in te zetten op het
stimuleren van het fietsgebruik.

Het vervolg van een dergelijk rapport kan alleen dat een gemeente alles uit de kast trekt om een voorbeeld functie te vervullen voor andere organisaties en bedrijven. Als dat gebeurt met behulp van de ERockit gaat dat ook nog eens gepaard met een hoge verplaatsingssnelheid. Ik stel voor dat de gemeente er éen aanschaft om daarmee te laten zien dat zij haar CO2 verantwoordelijkheid serieus neemt en het beste voor heeft met de gezondheid van haar werknemers. Fietsen wordt Fun. Van fietsen wordt je vrolijk, mag ook. Fietsen is fijn, zo u wilt.

Zelf reis ik nu meer dan een jaar tussen Elst en Apeldoorn met trein en bus. Daarvoor hetzelfde traject 18 maanden met de auto gedaan. Ik zou niet meer terug willen. Je kunt er rustig lezen, nadenken, mijmeren. Als je wilt heb je contact met je medepassagier. Je leert ze op den duur beter kennen dan de buren in de straat. Nieuwe peers worden enthousiast verwelkomt. Reizen in de bus is leuk. Dat het meehelpt voor een groene wereld is mooi meegenomen. Ik zou het niet erg vinden op de fiets te gaan. Met een snelheid van 80 km per uur…..

Advertenties

Op zoek naar de lol. Zoek mee.

In veel gemeenten, ook in de gemeente Overbetuwe, zijn jongeren tussen de tien en zestien jaar een ondergeschoven kindje, letterlijk en figuurlijk. Te oud voor de speelveldjes, te jong voor serieuze aandacht als (probleem)groep. Als we niet uitkijken spoelen we het kind met het badwater weg.

Hun leefomgeving wordt steeds saaier, spannende plaatsen i.v.m veiligheid opgeheven. Groenvoorzieningen worden gesnoeid om zicht te houden op wat zich erachter afspeelt. Na de film voor boven de zestien steeds minder gemakkelijk, alcohol, roken en blowen steeds minder een optie. De samenleving wordt repressiever en intoleranter als het gaat om wat van deze groep wordt geaccepteerd. Scholen richten zich steeds meer op hun kerntaken en het behalen van benchmarks. Spontaniteit, creativiteit en diversiteit worden steeds minder gestimuleerd.

Is dit een reëel herkenbaar beeld of een eenzijdige visie gebaseerd op selectief shoppen in onze samenleving? Kan iemand het mij zeggen en wat doen we er aan? Op zoek naar lol, fun, ludic. Zoek mee!!

GroenLinks heeft in zijn nieuwe concept programma van uitgangspunten de volgende wensbeelden en observaties opgenomen als het gaat om kinderen:

  • Het is prettig leven als er in de drukke stad voldoende parken en speelplaatsen zijn voor kinderen.
  • Dat begint bij goed onderwijs dat kinderen opleidt tot vrije en verantwoordelijke burgers die betrokken zijn bij hun omgeving en de wereld en die sterk staan in het leven.
  • In een rijk land als Nederland groeien bovendien nog honderdduizenden kinderen op in armoede en met een sociale achterstand, waardoor zij minder kansen op ontplooiing hebben dan hun bevoorrechte leeftijdsgenootjes.
  • Parken en speelplaatsen voor kinderen krijgen de hoogste prioriteit in de ontwikkeling van onze steden.
  • Het onderwijs wordt zo ingericht dat kinderen en jongeren zich kunnen blijven ontwikkelen.
  • De kinderen van Jan en Aisha gaan naar dezelfde school en maken net zoveel kans op het halen van hun diploma.

Dat klinkt nog niet als ludic, to serious. Laten we met die Parken en speelplaatsen beginnen. In de Volkskrant van afgelopen zaterdag vond ik een voorbeeld dat wat mij betreft richting de positieve kant aanleunt: In Rotterdam heeft een architecten bureau de stad een Wiek Kado gegeven, dat leidt tot Mikado met wieken oftewel de wikado. Een speelplaats gemaakt van de rotoren van oude windturbines.

Wikado

Wikado

Maar zoals een zekere Leonora al aangeeft: “zitten die kinderen hier nu echt op te wachten. Volgens mij zijn die blij met een schobberplek, waar ze vuil kunnen worden, in bomen kunnen klimmen, hutten kunnen bouwen, met water spelen. Geef die kinderen wat pure natuur! en geen strakke “design” speeltuin!”

Wat is fun?

Ik weet nog dat ik als kind door een bijna drooggevallen sloot naar huis marcheerde met de kreet “wij zijn de moddermannen”. Ik weet nog dat ik als tiener met een vriend tussen een berg omgekapte bomen speelde, in mijn herinnering zijn ze twee meter dik. Ik weet nog dat ik in en rondom een oude molen met de jongens en meiden uit de buurt de spannendste avonturen beleefde. Wat weten mijn kinderen over dertig jaar nog?

Aan dit soort “onveilige” situaties, beleven kinderen, lol, fun, ludic. Ik ben op zoek naar meer goede voorbeelden in onze steden en dorpen. (de kinderen in) Overbetuwe heeft er behoefte aan.

%d bloggers liken dit: