The circle of life: over vossen en konijnen

Vroeger op de lagere school leerde ik de principes van de voedselketen. Het ene dier eet het andere op en het geheel zorgt voor een evenwicht tussen vraag en aanbod. Later kwam het voorbeeld terug op de middelbare school bij Wiskunde maar ook op de universiteit toen we bezig waren met statistiek. Het is mooi om te zien dat deze cirkel zich herhaalt nu mijn kinderen op de basisschool voor het eerst thuis komen met verhalen over de voedselketen.

Ik moest er aan denken toen ik kort achter elkaar in de krant twee berichten tegenkwam. Het bericht van donderdag in de Gelderlander: Konijnenplaag in Elst rigoureus aangepakt. In verband met de verkeersveiligheid, ziekte en graven in particuliere tuinen zijn de tientallen halftamme konijnen in het Galamapark hun leven niet meer veilig. Afschieten is niet aan de orde. Gelukkig maar, met mijn kinderen fiets ik er regelmatig doorheen.

Het andere bericht was van vanochtend: Vossenplaag in Midden-Betuwe. Tussen Kesteren en Elst bevinden zich naar schatting ruim honderd vossen waar een tiental meer op zijn plaats zou zijn aldus het bericht. Toen moest ik dus denken aan de voedselketen.  De sommetjes bij wiskunde gingen er altijd vanuit dat die keten elkaar in stand hield. Meer konijnen, leiden tot meer vossen, de populatie konijnen wordt teruggebracht en je ziet de vossen daar weer achteraan banjeren. Het leverde mooi cosinus achtige patronen op.

In de werkelijkheid is het patroon schijnbaar niet zo helder. We lijken als mensen snel geneigd om in te grijpen omdat de natuur niet (snel genoeg) zijn werk doet. De konijnen vinden tot nu toe genoeg eten, de vossen ook al is dat soms door het plunderen van particuliere kippenhokken. Wanneer spreken we van een plaag? vroeg ik mij af. Ingrijpen wordt vaak gerechtvaardigd met argumenten vanuit de natuur. In mijn ogen moeten we daar open over zijn: Dat is niet de geval. De natuur doet zijn werk, wij zijn alleen niet altijd blij met de uitkomst daarvan. Daarom besluiten wij in te grijpen in de voedselketen of onderdeel te worden van die voedselketen zo je wilt. (De konijnen in het park worden mogelijk verorberd, vast niet afgestaan aan de vossen in een eindje verderop. )

Eigenlijk hoop ik dat een sluwe vos de stoute schoenen aantrekt. De berichten in de krant gelezen, sluipt ie vannacht naar het park en heeft daar de nacht van zijn leven. Het overbrengen van vossen naar het park door de mens zal maatschappelijk wel niet aanvaardbaar worden geacht. Ik moet erbij glimlachen.

Mijn dochter Senne (8 jaar) doet op dit moment musical lessen bij de muziekschool in Elst All Music: De Lion King: De circle of life. Gaat inhoudelijk over leeuwen en hyena’s. De thematiek gaat meer over: Het leven is mooier (en soms moeilijker) dan je je kunt voorstellen en zoek de plek die je daarin toekomt. Hoop dat ze daar wat van mee krijgt. Dat moeten die vossen, die konijnen en uiteindelijk ook de mens.

Advertenties
%d bloggers liken dit: